Przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 11 sierpnia 2021 r. ograniczający w czasie możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych z mocy prawa, jest zgodny z Konstytucją RP, chroniąc zasady pewności prawa i zaufania obywateli do państwa.

Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje policjantowi, który uzyskał pomoc finansową na mieszkanie, a następnie zbył ten lokal z woli własnej. Zmiana miejsca pełnienia służby na wniosek funkcjonariusza nie umożliwia przyznania świadczenia, jeśli poprzednio korzystał z pomocy finansowej (art. 92 ust. 1 ustawy o Policji).

Pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w kontekście skargi na bezczynność wymaga sądowej weryfikacji prawidłowości działania organu; weryfikacja ma na celu ustalenie, czy wniosek spełnia formalne wymogi umożliwiające jego rozpoznanie.

Podwyższenie dodatku funkcyjnego policjanta w ramach uznania administracyjnego nie stanowi rażącego naruszenia prawa, a jego unieważnienie wymaga stwierdzenia kwalifikowanej wady decyzji.

Bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w sprawie ustalenia odszkodowania nie zostały wykazane, gdyż właściwy wniosek nie został nigdy złożony. Wobec tego, skarga na bezczynność Wojewody jest bezzasadna.

Bezpodstawność zarzutu bezczynności i przewlekłości postępowania u Wojewody — brak złożenia przez skarżącą właściwego wniosku o odszkodowanie wyklucza możliwość przypisania Wojewodzie przewlekłego działania w tej sprawie. Skarga kasacyjna jako bezzasadna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną jako bezzasadną z powodu niewykazania przez stronę skarżącą podstaw do stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości postępowania administracyjnego ze strony Wojewody Mazowieckiego, przyznając prawidłowość wcześniejszych ustaleń WSA.

Odmawiając udostępnienia informacji publicznej, organ musi dokładnie i merytorycznie uzasadnić, dlaczego dana informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorcy. Samo powołanie się na tę tajemnicę nie wystarcza do ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, stwierdzenie nieważności jego decyzji przez Komendanta Głównego Policji jest bezzasadne. W granicach uznania administracyjnego leży podwyższenie dodatku funkcyjnego, o ile mieści się ono w ramach określonych przepisami prawa.