W przypadku uprzedniego ukarania dyscyplinarnego za czyn o znamiona przestępstwa, skuteczność wniosku dowódcy o wszczęcie postępowania karnego jest wyłączona, co zgodnie z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. obliguje do umorzenia postępowania karnego.

Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.

Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.

Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy COVID-19 nie samodzielnie uzasadnia przywrócenia terminu, który odbywa się na zasadach określonych w art. 58 k.p.a.; brak wykazania przeszkód nie do przezwyciężenia wyklucza możliwość przywrócenia terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza konieczność ścisłego stosowania metod szacowania dochodu przewidzianych w art. 11 ust. 2 i 3 u.p.d.o.p. obowiązujących przed rokiem 2019 oraz wyklucza możliwość zastosowania metody szacowania niezwyklej z ustawy, jak i zastosowania przez sądy art. 14 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że działania organów celno-skarbowych, polegające na rozszerzonej weryfikacji zgłoszeń celnych w kontekście sankcji unijnych, wykluczały zarzut bezczynności administracyjnej, uznając, że działanie w ramach przyjętych procedur nie może być uznawane za nienależyte działanie organu.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak podstaw do wyodrębnienia działalności gospodarczej i rolniczej osoby fizycznej. Zakup i sprzedaż zboża przez producenta nie kwalifikują do pomocy finansowej, gdyż działalność o charakterze skupującym wyklucza wsparcie.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od którego wniesiono skargę kasacyjną, jest zgodny z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza naruszenia przepisów proceduralnych wskazanych w skardze, uznając działania organu za właściwe i niewykazujące bezczynności.

Obowiązek usunięcia odpadów nałożony na skarżącą przez organy administracyjne pozostaje w mocy. Organ administracyjny, działając zgodnie z wcześniejszymi orzeczeniami sądowymi, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o odpadach.