Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że unieważnienie uchwały Rady Gminy Świerklany przez Wojewodę Śląskiego było uzasadnione ze względu na istotne naruszenia prawa, w tym brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, co uzasadnia zastosowanie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak wpływu proceduralnych zarzutów strona skarżącej na wynik postępowania, oraz rolę RDN w szerokiej ocenie naukowej, oddala skargę kasacyjną, podkreślając ograniczenie kontroli sądowej do strony proceduralnej.

Skarga kasacyjna K.W. od wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA orzekł, że decyzje wywłaszczeniowe z 1957 r. nie wydano z rażącym naruszeniem prawa zgodnie z dekretem z 1949 r.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. wymaga oczywistego braku możliwości jego prowadzenia, co nie wystąpiło w sprawie dot. przetwarzania danych osobowych przez wydawców. Organ błędnie nie przeprowadził merytorycznej oceny w ramach RODO.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.

Nałożenie obowiązku wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w wyniku samowoli budowlanej, opierając się na wymogach art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. jest zasadne, a nakazane prace stanowią dopuszczalną formę przeróbek służących dostosowaniu obiektu do przepisów.

Sąd uznał zabezpieczenie zobowiązań podatkowych B.P. sp. z o.o. za zasadne, wykazując uzasadnioną obawę ich niewykonania, zgodnie z art. 33 § 1 o.p., oraz potwierdzając uczestnictwo spółki w oszustwie podatkowym.

Wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 rok, nie jest uprawnione, gdyż brak jest nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nie ma bezpośredniego związku pomiędzy decyzjami, by wpływały one na ostateczne rozstrzygnięcie prejudycjalne.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmownych organów administracyjnych w sprawie zwolnienia z opłaty za pobyt członka rodziny w DPS.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oczywista omyłka pisarska w oznaczeniu strony postępowania podlega sprostowaniu, gdy postępowanie prowadzone było prawidłowo wobec uprawnionego podmiotu, a decyzja pozostaje skuteczna mimo błędu technicznego.