Wygaśnięcie decyzji zabezpieczającej na podstawie art. 33a § 1 nie czyni zbędnym merytorycznego badania jej zasadności przez organ odwoławczy i przez sądy. Odmowa takiego badania narusza prawo do sądu oraz skutecznego środka zaskarżenia.

Czynności dnia codziennego wykonywane przez skarżącego nie wypełniają ustawowych kryteriów stałej opieki wyłączającej możliwość pracy zawodowej, co wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do administracyjnych kar pieniężnych z ustawy o grach hazardowych, ze względu na sankcyjny charakter tych zobowiązań oraz brak jednoznacznej podstawy prawnej do ich zastosowania. Postępowanie umorzono.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z rozdziału 15 Ordynacji podatkowej nie znajdują zastosowania do kar pieniężnych wynikających z ustawy o grach hazardowych na podstawie art. 91 tej ustawy.

Bez uwzględnienia kryteriów art. 189f k.p.a. nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów u.b.ż.ż. jest nieprawidłowe i wymaga rozważenia możliwości jej odstąpienia ze względu na proporcjonalność i indywidualny charakter naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach przewidzianych w przepisach, a wcześniejsze orzeczenia NSA nie zmieniają faktycznych podstaw takich decyzji. Oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadę trwałości decyzji.

Zmiana przeznaczenia działki w miejscowym planie, naruszająca konstytucyjną zasadę proporcjonalności i singlująca arbitralność gminy, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku drogi [...], ograniczenie praw własności uznano za proporcjonalne i zasadne pod kątem interesu publicznego.

Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym stosują się także do danych osób skazanych przed jej wejściem w życie, zgodnie z przepisami przejściowymi. Brak jest podstaw do odmowy zamieszczenia lub usunięcia takich danych z RSPTS bez spełnienia ustawowych przesłanek.

Brak podstaw do uznania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ projekt budowlany nie naruszał dopuszczalnych norm dla poziomu pola elektromagnetycznego, a argumenty skargi kasacyjnej były bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za zgodne z obowiązującymi przepisami, a obiekcje dotyczące przepisów przeciwpożarowych i granic nieruchomości za niezasadne.

Kalkulacje wygenerowane przez aplikację suszową stanowią wiążącą podstawę do odmowy wsparcia, o ile nie wykazano istotnych procesowych błędów w ich weryfikacji, a zastrzeżenia co do rozstrzygnięć automatycznych organów ARiMR nie były przekonujące.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że procentowe dane o zdawalności egzaminów przez kandydatów na kierowców, dotyczące ośrodków szkolenia, stanowią informację publiczną, którą WORD jest zobowiązany udostępnić na wniosek, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, mimo że dotyczy to także działalności prywatnych ośrodków szkolenia.

Decyzja administracyjna o przeznaczeniu pojazdów na cele obronne, nawet gdy są one niezbędne do działalności gospodarczej, jest zgodna z ustawą o obronie Ojczyzny. Wyłączenia z egzekucji administracyjnej nie dotyczą sytuacji związanych z bezpieczeństwem państwa.

Praktyka naruszająca zbiorowe prawa pacjentów poprzez niezapewnienie hospitalizacji w wypadku kontaktu z osobą zakażoną SARS-CoV-2 stanowi naruszenie prawa do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak przesłanki rażącego naruszenia prawa. Ocena rażącego naruszenia wymaga jednoznacznego zestawienia normy prawnej z treścią decyzji.

Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości powinna jednocześnie rozstrzygać o wszystkich kwestiach związanych ze zwrotem należności, w tym formie zabezpieczenia, co nie pozwala na wydawanie odrębnych decyzji w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną w sprawie podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie Sądu I instancji i brak przesłanek materialnoprawnych i procesowych do zmiany wyroku.