Skarżący nie posiada interesu prawnego w sprawie o zwrot kwot zabezpieczonych na majątku spółki, ponieważ nie spełnia wymogów strony postępowania administracyjnego zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Sąd administracyjny, orzekając w niniejszej sprawie, uznaje za zgodne z prawem wydanie decyzji o zwrocie środków przyznanych na ochronę miejsc pracy w przypadku niezłożenia w terminie kompletnego rozliczenia dofinansowania, podlegającym obowiązkowi zwrotu w całości.
Decyzja organu administracji podatkowej o umorzeniu postępowania odwoławczego na skutek wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej jest bezzasadna, jeśli decyzja ta wywiera dalsze skutki prawne, podlegające kontroli sądowej. Skutki te uzasadniają prawo do sądowej oceny i nie mogą stanowić podstawy do umorzenia postępowania.
Organ odwoławczy umarzający postępowanie, mimo wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej, winien merytorycznie ocenić jej zgodność z prawem, co otwiera drogę do sądowej kontroli legalności tego aktu, zgodnie z art. 45 Konstytucji RP.
Silosy cementu i klinkieru, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, kwalifikują się jako budowle dla celów podatku od nieruchomości, ponieważ ich kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, nie zaś powierzchnia użytkowa, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/21.
Silosy na cement, jeżeli ich zasadniczym parametrem jest pojemność, klasyfikowane są jako budowle w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet jeśli spełniają cechy budynków, ze względu na specyficzne cele gospodarcze i techniczne parametry.
Art. 100d u.o.p. stosuje się do wszystkich cudzoziemców, lecz jego przedłużone obowiązywanie po lipcu 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, co uzasadnia ochronę przed bezczynnością organów.
Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy ustawy COVID-19 obligują do zwrotu całej pomocy w przypadku niespełnienia warunków rozliczenia, niezależnie od okoliczności podnoszonych przez skarżącą.
Decyzja o warunkach zabudowy dla instalacji fotowoltaicznej mieści się w granicach obowiązujących przepisów przed dzień 24 września 2023 r.; zarzut naruszenia art. 14 ust. 6a ustawy z 7 lipca 2023 r. jest niezasadny. Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw i podlegała oddaleniu.
Ujawnienie informacji związanych z realizacją zadania publicznego, nie mających istotnej wartości gospodarczej mogącej zachwiać pozycję przedsiębiorcy na rynku, nie może być odmówione na podstawie ochrony tajemnicy przedsiębiorcy.