Nabycie nieruchomości po 30 czerwca 2014 r. wyklucza możliwość uzyskania prawa do zwolnienia podatkowego przewidzianego uchwałą, nawet jeśli nieruchomość spełnia warunki zwolnienia. Zwolnienie to można przypisać wyłącznie podmiotom, które nabyły prawo do niego podczas obowiązywania uchwały.
Skarga kasacyjna jest oddalona, gdyż nie wykazano naruszenia prawa mogącego mieć wpływ na wynik sprawy. NSA uznaje, że sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy oraz że postępowanie dowodowe i uzasadnienie wyroku były wystarczające i zgodne z prawem.
NSA: Udostępnienie informacji publicznej z anonimizacją danych wrażliwych nie narusza obowiązku pełnej odpowiedzi, gdy anonimizacja dotyczy danych nieobjętych wprost zakresem wniosku, stąd skarga na bezczynność organu jest bezzasadna.
Umowa dzierżawy infrastruktury z symbolicznym czynszem bez ekonomicznego uzasadnienia, sugeruje nadużycie prawa podatkowego, uzasadniając odmowę wydania interpretacji podatkowej przez DKIS.
Oznakowanie produktu jako "mleko modyfikowane" w sytuacji niezgodności jego składu z definicją legalną mleka narusza przepisy UE i polskie dotyczące jakości handlowej oraz wprowadza w błąd konsumentów, co uzasadnia zakaz wprowadzenia do obrotu tego produktu.
W okolicznościach sprawy wobec dużego podobieństwa oznaczeń oraz tożsamości lub wysokiego podobieństwa towarów i usług, a także możliwości wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd, zgłoszeniu nie przyznano ochrony prawnej. Sprzeciw został słusznie uznany w całości.
Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za istniejące zaległości podatkowe spółki, niezależnie od momentu powstania tych zaległości, zgodnie z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej.
Prezydent Miasta Jastrzębie-Zdrój dopuścił się bezczynności poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej w wymaganej formie. Sąd administracyjny właściwie podtrzymał decyzję o zobowiązaniu organu do ponownego rozpatrzenia wniosku.
Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracyjne nie naruszyły prawa przyznając częściowe zwolnienie z odpłatności za usługi opiekuńcze w wysokości 45%, działając w ramach uznania administracyjnego oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna oddalona.