Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia czasu pracy kierowców, jeśli nie wykazuje okoliczności uwalniających od odpowiedzialności, co uzasadnia nałożenie kary przez organ.

Tytuł wykonawczy nie spełniający wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., w tym brak klauzuli organu egzekucyjnego, skutkuje obowiązkowym umorzeniem postępowania egzekucyjnego, niezależnie od innych okoliczności postępowania.

Za niewykonanie obowiązków określonych w art. 9g ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność bez względu na zawinienie, a kara pieniężna jest sankcją bezwzględną za brak realizacji tych obowiązków.

Małoletni poniżej 13. roku życia nie mogą samodzielnie uczestniczyć w procedurach takich jak głosowanie budżetu obywatelskiego, co oznacza, że obowiązek informacyjny zgodnie z art. 13 RODO musi być spełniony wobec ich przedstawicieli ustawowych, a nie wobec nich samych.

Stwierdzenie nieważności uchwały miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po upływie okresu rocznego nie jest wykluczone, gdy uchwała stanowi akt prawa miejscowego, zgodnie z art. 94 ust. 1 u.s.g.

Sąd uchyla decyzje administracyjne, podnosząc, że brak pełnego wyjaśnienia okoliczności przewozu przez organy, w szczególności przy braku oceny wykazanej staranności i dostępności parkingów, uzasadnia uznanie roszczeń egzoneracyjnych spółki za zasadne.

Niewłaściwe sumowanie kar za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, polegające na błędnej kwalifikacji naruszeń związanych z obsługą tachografu i czasem pracy kierowców, stanowi naruszenie prawa, co uzasadnia uchylenie takich decyzji przez sąd administracyjny, z obowiązkiem ponownego rozpoznania sprawy przez organ.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, odmawiając zgody na przeznaczenie gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze, zgodnie z art. 3 i 6 u.o.g.r.l., nie przekroczył granic uznania administracyjnego, właściwie dokonując wyważenia interesu społecznego i ochrony gruntów.