Numer telefonu nie stanowi danej osobowej w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, jeśli administrator nie dysponuje dodatkowymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby. Uznanie numeru telefonu za daną osobową wymaga możliwości jego treściowego powiązania z innymi informacjami, identyfikującymi właściciela.
Dopuszcza się wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej obejmującej ścieżkę rowerową na podstawie specustawy, nawet jeśli projekt przewiduje ingerencję w prawo własności, pod warunkiem spełnienia kryteriów formalnoprawnych i kompletności dokumentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku transakcji porównywalnych, możliwe jest przyjęcie wartości odtworzeniowej budowli jako podstawy opodatkowania, jeśli wycena oparta jest na rzetelnej analizie i uzasadnieniu biegłego.
Organ administracyjny słusznie nie uchylił zajęcia rachunku bankowego spółki, gdyż brak wystąpienia przesłanki ważnego interesu zobowiązanego, a interes wierzyciela uzasadniał kontynuację egzekucji.
Samodzielnym lokalem użytkowym może być lokal, którego pomieszczenia pomocnicze, w tym higieniczno-sanitarne, są zlokalizowane poza jego obrębem, o ile taki układ nie narusza jego samodzielności funkcjonalnej, a dostęp do tych pomieszczeń jest możliwy.
Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. została oddalona przez NSA z uwagi na nieuzasadnione zarzuty naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzając prawidłowość inspekcji celno-skarbowej i zastosowania stawki 6,8% cła antydumpingowego.
W sytuacji, gdy dokumentacja celna zawiera nieprawdziwe dane co do pochodzenia towarów, organ administracyjny ma prawo do weryfikacji zgłoszenia celnego oraz ustalenia prawidłowej wysokości należności celno-podatkowej, a sąd administracyjny oddala skargę kasacyjną w braku wykazania istotnego wpływu zarzutów na rozstrzygnięcie.
Skarga kasacyjna A Sp. z o.o. Sp. k. nie spełnia wymogów art. 174 p.p.s.a., a zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych zostaje podtrzymane.
Na postanowienie wydane na podstawie art. 58 § 1 u.p.e.a. w przedmiocie odmowy wypłaty środków pieniężnych z zajętego rachunku bankowego nie przysługuje zażalenie. Wyjątki od zasady zaskarżalności określa ustawa, stanowiąc zamknięty katalog środków odwoławczych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wykazując iż zmiana stanu prawnego czyni wcześniejszą ocenę prawną wojewódzkiego sądu administracyjnego nieaktualną, jednak zaskarżone orzeczenie pozostaje w zgodzie z obowiązującym prawem.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji reprywatyzacyjnej Prezydenta m.st. Warszawy z 8 grudnia 2005 r. została uchylona. Przy rozważaniu nieodwracalnych skutków prawnych, należy kierować się art. 156 § 2 k.p.a., a nie definicją z art. 2 pkt 4 u.s.d.r.
Art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosują się do wszystkich cudzoziemców niezależnie od daty przybycia do Polski. Bezczynność organu podlega ocenie zgodnie z p.p.s.a. i k.p.a. po 30.06.2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak jest podstaw do odstąpienia od zastosowania dodatkowych obciążeń podatkowych i celnych z uwagi na wykazane fałszerstwa w zgłoszeniu celnym. Podmiot składający zgłoszenie celne ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość podanych danych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, podtrzymując zobowiązanie podatkowe Spółki w podatku akcyzowym z powodu prawidłowej klasyfikacji towarów oraz braku należytej staranności w ich klasyfikowaniu przez Spółkę.
Faktury wystawione przez kontrahentów nie dokumentują faktycznie wykonanych usług, a spółka A. sp. z o.o. nie dochowała należytej staranności w ich weryfikacji, co pozbawia ją prawa do odliczenia podatku VAT.
Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. NSA uznał, że Wojewoda Pomorski pozostawał w stanie bezczynności, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.
Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, a więc nie tylko obywateli Ukrainy. Bezczynność Wojewody, pomimo znacznego przekroczenia terminów, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, co zwalniało organ z obowiązku zapłaty sumy pieniężnej.