Skarga kasacyjna, oparta jedynie na zarzutach proceduralnych i niewykazaniu ich wpływu na rozstrzygnięcie, jest bezpodstawna i podlega oddaleniu. Niezbędne jest ścisłe wskazanie naruszenia konkretnego przepisu prawa oraz wykazanie jego wpływu na wynik sprawy.

NSA stwierdza, iż ocena interesu społecznego z art. 31 § 1 K.p.a. nie powinna obejmować oceny przesłanek definicji zabytku. Właściwe postępowanie administracyjne powinno pozwolić na pełne zbadanie tych wartości.

Formalne dokonanie czynności egzekucyjnej, jak zajęcie rachunku bankowego, przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, nawet gdy nie prowadzi do ściągnięcia środków. NSA podziela stanowisko, że skuteczność zajęcia jest niezależna od salda rachunku.

Budynki zakwaterowania osadzonych w zakładach karnych nie spełniają warunków do kwalifikacji jako obiekty budownictwa mieszkaniowego objęte społecznym programem mieszkaniowym, co wyłącza możliwość stosowania preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%.

Oddalając skargi kasacyjne NSA potwierdził, iż organ przed stwierdzeniem nieważności decyzji musi przeprowadzić wszechstronną ocenę materiału dowodowego, w tym dowodów sprzecznych z decyzją. Rażące naruszenie prawa wymaga oczywistego, nieakceptowalnego w demokratycznym porządku skutku.

Prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT może być zakwestionowane przez organy podatkowe jedynie przy wykazaniu czynnego udziału podatnika w oszustwie karuzelowym lub wiedzy o nim; decyzje wydane wobec kontrahentów nie wiążą organu podatkowego bezwzględnie w ocenie stanowiska podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i decyzje w sprawie opłat za odpady komunalne z nieruchomości niezamieszkałej, stwierdzając rażące uchybienia proceduralne i błędną interpretację przepisów dotyczących gospodarowania odpadami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.

Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.

Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.