Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. Z., uznając, iż nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, a skuteczne doręczenie z użyciem doręczenia zastępczego było prawidłowe.

Zmiana przeznaczenia lasu na użytek rolny wymaga szczególnie uzasadnionych potrzeb, które nie mogą być utożsamiane z interesami właściciela. Ochrona zasobów leśnych ma nadrzędne znaczenie, a uznaniowość decyzji administracyjnej nie może prowadzić do jej dowolności.

Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że moment ustania nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych, a nie termin zakończenia ich trwałości, jest kluczowy dla określenia początku biegu terminu przedawnienia roszczenia o zwrot środków.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu organiczno-mineralnego środka poprawiającego właściwości gleby jest uzasadnione, gdy przekroczone zostaną dopuszczalne normy zanieczyszczeń, wykazując tym samym zagrożenie dla zdrowia i środowiska, nawet jeśli przedsiębiorca podważa badania przez organ sporządzone.

Prawomocny wyrok karny skazujący egzaminatora za przyjęcie korzyści majątkowej jest wystarczającą podstawą do unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, niezależnie od udziału osoby egzaminowanej w procederze korupcyjnym.

Organ zarządzający ruchem obowiązany jest odrzucić projekt organizacji ruchu niezgodny z przepisami dotyczącymi urządzeń bezpieczeństwa drogowego. Przekroczenie tej kompetencji stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieważnością aktu administracyjnego.

NSA uznaje prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Zespół pojazdów przekroczył dozwoloną liczbę pojazdów, co uzasadniało karę. Procedura ważenia i uzasadnienie rejestracyjne były właściwe.

W sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy, uchwała musi być prawidłowo opublikowana. Błędy przy publikacji nie podlegają prostowaniu, co skutkuje koniecznością ich nowelizacji.

Opieka naprzemienna musi być ustalona w prawomocnym orzeczeniu sądu powszechnego. Organy administracyjne nie mogą samodzielnie ustalać istnienia opieki naprzemiennej wbrew orzeczeniu sądu, które określa miejsce pobytu dziecka przy jednym z rodziców.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje rodzicom osoby wymagającej opieki lub osobom spokrewnionym w pierwszym stopniu, gdy spełnione są określone przesłanki ustawy o świadczeniach rodzinnych. Brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia przyznanie świadczenia innym krewnym.