Obowiązek poddania się kwarantannie, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z 2008 r., następuje bez potrzeby wydania decyzji administracyjnej, jako czynność faktyczna wynikająca z prawa, co jest zgodne z regulacjami ustawowymi i konstytucyjnymi.

Obowiązek kwarantanny, nałożony na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o chorobach zakaźnych, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Organ inspekcji sanitarnej może komunikować takie działania przez placówki edukacyjne, co jest zgodne z przepisami prawa i nie narusza konstytucyjnych wolności obywateli.

Odmowa wydania upoważnienia na wykonywanie przewozów lotniczych pomiędzy Polską a Rosją przez Prezesa ULC jest prawnie uzasadniona; nie wystąpiły podstawy prawne ani faktyczne do uchylenia decyzji w kontekście zastosowania przepisów umowy międzynarodowej oraz braku przesłanek naruszenia prawa UE.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając odmowę poddania się badaniom lekarskim za kluczową podstawę decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej, zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.

Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego, lecz nie prowadzi do umorzenia obowiązku. Skutki prawne uchylonego aktu ustają dopiero z chwilą uprawomocnienia wyroku.

Nieprawomocny wyrok uchylający akt prawny nie wywołuje skutków, lecz nie oznacza braku wymagalności roszczenia, zatem postępowanie egzekucyjne podlega zawieszeniu, a nie umorzeniu.

Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, wynikające z aktualizacji kosztów, stanowią korekty cen transferowych na gruncie art. 11e u.p.d.o.p. Korekty in plus są dopuszczalne, gdy spełnione są warunki art. 11e pkt 1–2 u.p.d.o.p., zaś korekty in minus wymagają spełnienia wszystkich warunków tego przepisu.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, które uzasadniałyby umorzenie zaległości podatkowych, mimo trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej Skarżącej.

Związanie nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nie wymaga faktycznego użytkowania nieruchomości do celów działalności, a jedynie jej funkcjonalnego związku jako składnika przedsiębiorstwa związanego z działalnością gospodarczą podatnika.

Decyzja podlega zaskarżeniu tylko po jej rzeczywistym doręczeniu stronie, a wniesienie odwołania przed tym faktem powoduje jego niedopuszczalność zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 O.p.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej uznawane są za związane z działalnością gospodarczą ze względu na ich potencjalne wykorzystanie, a nie tylko faktyczne użycie, co skutkuje opodatkowaniem według wyższej stawki podatkowej.

Zarządzenie zabezpieczenia według art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a prawidłowość tej czynności kontrolowana jest w ramach odwołania od decyzji o zabezpieczeniu, nie zaś w głównym postępowaniu podatkowym.

Sytuacja prawnopodatkowa nieruchomości zależy od faktycznego związania z działalnością gospodarczą. Samo posiadanie przez przedsiębiorcę nie stanowi przesłanki zakwalifikowania jako związane z działalnością gospodarczą.