Organ administracyjny nie posiada uprawnień do zmiany bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisywanie określonego terminu ważności w dokumentach prawa jazdy. Tego rodzaju zmiana nie znajduje podstaw w polskim systemie prawnym.

Uchybienie terminu zgłoszenia faktu nabycia pojazdu nie może być przywrócone w oparciu o przepisy ustawy covidowej, jeśli strona nie uprawdopodobni braku swej winy. Przepisy te nie zakładają automatycznego przywrócenia terminu, lecz jedynie możliwość jego rozważenia przez organ.

Decyzja GITD o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest prawidłowa. Przewóz okazjonalny realizowany przez skarżącą nie spełniał wymogów formalnych, co uzasadnia nałożenie sankcji.

W przypadku nieusuniętych wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej, wątpliwości te powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co jest zgodne z zasadą zaufania do władzy publicznej oraz zasadami wywodzącymi się z art. 8 § 1 k.p.a.

Po definitywnym umorzeniu postępowania karnego upływem okresu próby i dodatkowych 6 miesięcy, cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami nie jest dopuszczalne. Decyzje administracyjne muszą uwzględniać ostateczny charakter umorzenia.

Dla przypisania przewoźnikowi odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych wystarczające jest ustalenie, że przewóz był wykonywany w ramach jego działalności oraz że wystąpiły uchybienia w zakresie obowiązków ustawowych, niezależnie od osobistych działań poszczególnych uczestników.

Brak legalnego zjazdu, potwierdzonego decyzją administracyjną, uniemożliwia jego odtworzenie na koszt zarządcy drogi. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do ograniczania ważności bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisanie terminu ich ważności w dokumencie prawo jazdy; wyznaczenie daty ważności dokumentu nie wpływa na nabyte wcześniej uprawnienia.

Informacje dotyczące czynności organów publicznych, związane z wnioskiem jednostki, stanowią informację publiczną, nawet jeśli dotyczą 'sprawy własnej' wnioskodawcy.

Odpowiedzi udzielone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej spełniały wymogi ustawy, a skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu nie zasługiwała na uwzględnienie.