Brak wykazania przez Ministra Edukacji i Nauki, że wnioskowane informacje mają charakter przetworzony oraz niedostateczna analiza szczególnej istotności interesu publicznego, uzasadniała uchylenie decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ administracyjny musi wykazać, że żądana informacja jest przetworzona oraz że jej udostępnienie nie leży w szczególnie istotnym interesie publicznym, decydując o odmowie spełnienia wniosku o informację publiczną.
Sąd utrzymuje stanowisko, iż przyznanie sumy pieniężnej za przewlekłość w załatwieniu sprawy pozostaje w uznaniu sądu i wymaga wykazania negatywnych przeżyć skarżącego. Wobec braku takich dowodów, skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Negatywna opinia organu opiniującego, wydana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, może uwzględniać aspekty ochrony środowiska wykraczające poza zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem, że dotyczą one zakresu przedmiotowego postępowania o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów.
NSA oddala skargę kasacyjną przyznając, że żądania muszą być precyzyjnie określone przez składającego, a organy administracji są związane określonymi trybami postępowania, nie mogąc ich modyfikować bez zgody wnioskodawcy.
Na właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek przyłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej, jeśli nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków, a sieć faktycznie do niej doprowadzono, przy czym koszt przyłączenia nie stanowi samodzielnej przesłanki zwalniającej z tego obowiązku.
Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej; dowody zgromadzone w postępowaniu były wystarczające do uznania naruszenia.
Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest bezzasadna; zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do potwierdzenia naruszenia przepisów o drogach publicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracji publicznej nie są zobowiązane do informowania o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a odpowiedzialność za dochowanie terminów procesowych spoczywa na stronie postępowania.