Nieprzestrzeganie wytycznych prawnych zawartych w wcześniejszych orzeczeniach sądu I instancji prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej organu administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeśli organy nie wyjaśnią wszystkich istotnych okoliczności faktycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż wielokrotne naruszenie przepisów drogowych przez cudzoziemca uzasadnia odmowę udzielenia mu pobytu czasowego, powołując się na względy ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, co jest zgodne z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną z uwagi na błędne jej skonstruowanie oraz brak wykazania naruszenia przepisów proceduralnych przez sąd pierwszej instancji.

Prawidłowa wykładnia art. 399 ust. 2 Prawa wodnego uzasadnia odmowę wydania nowego pozwolenia wodnoprawnego, gdy zakład nie wywiązał się z obowiązków dotychczasowych pozwoleń, niezależnie od ich wygaśnięcia.

Brak zgłoszenia zmiany w licencji przewozowej działań taksówkowych w wymaganym terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, mimo twierdzeń o zaprzestaniu użytkowania pojazdu, o ile nie jest to poparte dowodami.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod warunkiem skuteczności i dopuszczalności, prowadzi do umorzenia postępowania oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona; stwierdzono brak przesłanek procesowych dotyczących stanu epidemii COVID-19 oraz uznano za niezasadne zarzuty proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.C. i M.C. z uwagi na brak naruszenia przez sąd ani organy administracyjne przepisów postępowania oraz prawidłowość decyzji o wstrzymaniu samowolnych robót budowlanych zgodnie z Prawem budowlanym.

Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., stwierdza, iż K.P. nabył obywatelstwo polskie na mocy art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r., co czyni skargę kasacyjną J.P. bezzasadną.

Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.

Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.