Rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej przeciwko wyrokowi WSA w sprawie egzekucji administracyjnej jest niezasadne, jeśli wyrok ten jest zgodny z wykładnią prawa dokonaną przez NSA oraz gdy podniesione nadpłaty nie wpływają na wymagalność obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji wymiarowej.

Różne cele poboru wód wymagają stosowania odrębnych stawek opłat, zgodnie z dyspozycją art. 274 Prawa wodnego i jego przepisami wykonawczymi, utrwalając zasadę "zanieczyszczający płaci".

Zajęcie pasa drogowego bez uzyskania wymaganego zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, która zostaje utrzymana w mocy, jeżeli organ z właściwą starannością zgromadzi materialnie wystarczające dowody potwierdzające naruszenie przepisów.

Stawki opłat zmiennych za pobór wód zróżnicowane są według celu ich wykorzystania. Preferencyjna stawka dotyczy wyłącznie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi; inne cele wymagają zastosowania wyższych stawek.

Zarządzanie składowiskiem odpadów musi odbywać się w zgodzie z przepisami ochrony środowiska, a naruszenie instrukcji składowania i zasady odpowiedniego pobierania prób do badań laboratoryjnych przez nieuprawnione podmioty, jest podstawą do wydania zarządzenia pokontrolnego przez organ administracji publicznej.

Zajęcie pasa drogowego przez nośnik reklamowy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 40 ust. 12 u.d.p. Brak przesłanek do uchylenia decyzji administracyjnych, albowiem ustalenia faktyczne dotyczące lokalizacji nośnika były prawidłowe.

Przewóz towarów uznany za opodatkowaną wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi być zgłoszony w systemie SENT, nawet jeśli dokonuje go ten sam podmiot między własnymi magazynami.

Podczas rozpoznania skargi kasacyjnej na wyrok sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ publiczny zrealizował wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Brak wątpliwości co do faktycznej lokalizacji nośnika oraz jego ingerencji w pas drogowy wyklucza zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa.

Zmiana nazwiska nie może być oparta na subiektywnych odczuciach i emocjach; musi mieć obiektywnie uzasadniony ważny powód, spełniający kryteria racjonalnej oceny przez organy administracji.

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., planowane elektrownie fotowoltaiczne, jako odnawialne źródła energii, są zwolnione z wymagań ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., a prawidłowo wyznaczona powierzchnia nie wymagająca decyzji środowiskowej potwierdza legalność takich decyzji o warunkach zabudowy.

W sprawach naruszenia bezczynności organu administracji, skarżący ma obowiązek precyzyjnego określenia przedmiotu skargi, aby umożliwić jej rozpoznanie. Bezczynność wymaga stwierdzenia niewykonania konkretnego obowiązku procesowego przez organ.

Przedsiębiorstwo wodociągowe, dostarczając wodę różnym podmiotom nie tylko do spożycia przez ludzi, winno stosować zróżnicowane stawki opłat zmiennych, uwzględniając ekonomiczne i środowiskowe aspekty użytkowania wody.

Ścisła kara za zajęcie pasa drogowego, bez możliwości miarkowania, zgodna z ustawą o drogach publicznych i k.p.a.; brak podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej utrzymującej karę.