Oddala się skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. jako bezzasadną. Cofnięcie świadectwa kierowcy oraz roczne zawieszenie wydawania nowych świadectw przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków formalnych określonych w przepisach prawa krajowego i unijnego.
Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu zarzucanych naruszeń proceduralnych na treść zaskarżonego wyroku, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za domniemane naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.
Brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia mu danych z operatu ewidencyjnego. Ocena ta opiera się na przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezależnie od ogólnych uprawnień z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.
Nieruchomości pozostające we władaniu PKP, niebędące przed dniem 27 maja 1990 r. w zarządzie lub użytkowaniu na podstawie formalnych decyzji administracyjnych, należą do mienia gminnego z mocy prawa, podlegając komunalizacji zgodnie z ustawą z dnia 10 maja 1990 r.
Otrzymanie ekwiwalentu pieniężnego za rezygnację z kwatery przez małżonka żołnierza zawodowego, nawet przed zawarciem związku małżeńskiego, stanowi przesłankę wyłączającą prawo do świadczenia mieszkaniowego, zgodnie z art. 21 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.
W wykładni przepisów podatkowych należy uwzględniać zasady proporcjonalności i neutralności VAT, co oznacza, że odpowiedzialność solidarna przedstawiciela pośredniego za niedotrzymanie terminów informacji celnych musi być oceniana w świetle rzeczywistego rozliczenia podatku przez podatnika.