Art. 8a ust. 7 uzwg umożliwia organom wydanie decyzji o nieustaleniu wykazu uprawnionych do wspólnoty, jeżeli pomimo wyczerpania postępowania dowodowego, nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie osób uprawnionych.
Ustalenie opłaty adiacenckiej może być oparte na wiarygodnym operacie szacunkowym, nawet gdy prawidłowość jego metodologii jest kwestionowana, jeśli organy administracyjne uznają ten dowód za kompletny i rzetelny.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżony wyrok, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu oraz gdy zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazują istotnego naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na nieskuteczność zarzutów proceduralnych wobec sądu I instancji, co uniemożliwiło skuteczną kasacyjną kontrolę i wykazanie błędów sądu niższej instancji (NSA, wyrok z 19 grudnia 2025 r.).
Wnioskodawca żądający udostępnienia informacji przetworzonej jest zobowiązany wykazać, że jej pozyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a organ administracyjny może odmówić udostępnienia takiej informacji, jeśli wnioskodawca nie spełni tego wymogu.
Obowiązkiem organu właściwego, jakim jest rada gminy, jest merytoryczne załatwienie skargi w oparciu o przepisy k.p.a. Niezajęcie stanowiska w zakresie skargi stanowi istotne naruszenie art. 238 § 1 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP, co uzasadnia unieważnienie uchwały przez organ nadzoru.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, iż Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrywania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przyjmując, iż dostęp do informacji może również obejmować dostęp do danych w formie cyfrowej zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.
W przypadku zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych, organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia opinii biegłego, gdyż sposób zaliczenia wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego i nie wymaga wiedzy specjalistycznej.
Zawieszenie postępowania administracyjnego nie znajdzie podstawy, jeśli zależność między zagadnieniem wstępnym a żądaną decyzją ma charakter ewentualny, a nie konieczny; jego stosowanie musi wynikać wyraźnie z przepisów.
Przedłużenie terminu zwrotu VAT powinno opierać się na uzasadnionych i istniejących w momencie wydania decyzji przesłankach. Organ podatkowy zobowiązany jest do przestrzegania zasad postępowania budzącego zaufanie i przekonywania, nie opierając się na dowodach pozyskanych post factum.