Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że sprostowanie oczywistej pomyłki pisarskiej w dacie nie narusza istoty obowiązku wynikającego z decyzji oraz nie wymaga oddzielnego uwzględnienia jako podstawa tytułu wykonawczego.
Termin na wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości biegnie od dnia jego zakończenia, tj. od sporządzenia protokołu, zgodnie z art. 110u § 1 u.p.e.a., co jest zgodne z konstytucyjnymi standardami postępowania administracyjnego.
W sytuacji, gdy projekt podziału nieruchomości nie odpowiada wymogom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organy administracji oraz sądy administracyjne mają podstawy do odmowy jego zatwierdzenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy nie wykazano naruszeń prawnych przesądzających o wadliwości postępowania lub orzeczenia.
Stwierdzenie nieważności postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uczestnictwa zmarłej strony prowadzi do uchylenia wyroku i konieczności ponownego rozpatrzenia sprawy z poszanowaniem praw procesowych wszystkich stron.
Organ podatkowy nie sporządził należytego uzasadnienia prawnego dla swojej interpretacji dotyczącej kwalifikacji odszkodowania jako przychodu z innych źródeł, co skutkowało uchyleniem tej interpretacji przez sąd pierwszej instancji i podtrzymaniem tego rozstrzygnięcia przez NSA.
Fundacja jako organizacja ekologiczna może uczestniczyć w postępowaniach środowiskowych na podstawie statutowych celów organizacji. Brak rzetelnego uzasadnienia dotyczącego tych celów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wymaga ponownego rozpoznania sprawy, co uchyla jego wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
Brak legitymacji do wznowienia postępowania, nawet gdy podmiot był uprawniony do uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony, nie uprawnia do wszczęcia procedury wznowieniowej.
Zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie obejmuje zaś odmowy zawieszenia. Orzeczenie potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą i wykładnię art. 101 § 3 k.p.a.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2024 r. stwierdził, że decyzja administracyjna zakazująca wprowadzenia produktu do obrotu może równozamiennie spełniać wymóg prawidłowego oznakowania, kiedy produkt narusza normy jakości handlowej, nie stanowiąc zarazem naruszenia zasad proceduralnych art. 139 KPA, co oznacza eliminację błędnego zastosowania reformationis in peius.
Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.
Obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wymaga faktycznego dokonania przyłączenia, a nie tylko formalnych czynności przygotowawczych.
Uchwała gminy ustalająca opłatę za odprowadzanie wód opadowych musi kompleksowo regulować sposób ustalenia ceny i opłat, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k., zapewniając ich weryfikowalność. Niewypełnienie tego obowiązku uzasadnia nieważność uchwały.
W przypadku jednoczesnego popełnienia przestępstwa i wykroczenia przez kierowcę naruszającego przepisy ruchu drogowego, w ewidencji punktów karnych należy przypisać punkty tylko za naruszenie, któremu odpowiada większa liczba punktów zgodnie z § 3 ust. 6 rozporządzenia MSWiA.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia jest zasadne przy braku oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacyjną pojazdu po dokonanych zmianach technicznych.
Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.
W przedmiocie wniosku o uzgodnienie rozbiórki zabytkowego obiektu, organ konserwatorski działa w granicach swoich kompetencji, oceniając zachowane wartości zabytkowe. Niedopuszczalna jest rozbiórka, jeżeli obiekt nadal posiada istotne wartości historyczne. Złego stanu technicznego nie uznaje się za przesłankę wymuszającą wyburzenie, gdy wartości zabytkowe są zachowane.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkowe i wymaga rażącego naruszenia prawa. W analizowanej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z 2017 roku nie spełniała przesłanek takiego uchybienia.
Rejestracja ciągnika rolniczego bez wymaganego świadectwa homologacji WE na mocy art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. bez powodowania rażącego naruszenia prawa jest niedopuszczalna; decyzja nie może być unieważniona, jeżeli naruszenie przepisów nie jest oczywiste.
Decyzje organów administracyjnych, badające demokratyczność grupy producentów na etapie wypłaty pomocy finansowej, naruszają przepisy materialne, jeśli wcześniej nie uchylono decyzji o wstępnym uznaniu tej grupy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, jeśli przyczyni się do realizacji interesu społecznego, zapewniając transparentność i obiektywność podejmowanych decyzji.
NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając uchybienia proceduralne i błędną wykładnię prawa unijnego i krajowego, wpływającą na prawidłowość ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przez organizację producentów.
Dokumentacja weterynaryjna Schroniska dla bezdomnych zwierząt objęta jest tajemnicą zawodową, co uzasadnia odmowę udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 28 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.