Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, całkowicie zakazujący reklamy aptek, jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, co uniemożliwia karanie przedsiębiorców na tej podstawie. NSA uchylił decyzje administracyjne nałożone na M.P. i umorzył postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie przepisów o homologacji w procesie rejestracji pojazdu było oczywiste, lecz nie rażące, z uwagi na brak społeczno-gospodarczych skutków uniemożliwiających prawne uznanie decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.

Niewystarczające rozpatrzenie przepisu art. 72 p.r.d. w zakresie obowiązku dostarczenia dokumentów homologacji przy rejestracji pojazdów w kontekście zgodności z rozporządzeniem UE nr 167/2013 skutkowało rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym uchylenie decyzji organu rejestrującego.

Instytucje prywatne prowadzące szkolenia zawodowe, takie jak Stowarzyszenie, mogą być uznane za analogiczne do podmiotów publicznych w zakresie zwolnienia VAT, pomimo nieprecyzyjnej implementacji dyrektywy 2006/112/WE w prawie krajowym.

Skarga kasacyjna w sprawie VAT zostaje oddalona z uwagi na niewykazanie rzeczywistych transakcji przez podatnika oraz braku należytej staranności w relacjach handlowych, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty w sprawie rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa została utrzymana, ponieważ zmiana masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta narusza obowiązujące przepisy homologacyjne.

Usługi marketingowe świadczone przez agenta po zawarciu umowy ubezpieczeniowej są elementem kompleksowej usługi pośrednictwa, objętej zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Ocena przesłanek udzielenia ulgi płatniczej wymaga aktualnych danych. W przedłużającym się postępowaniu odpowiedzialność za aktualizację danych spoczywa na organie, nie zaś wyłącznie na wnioskodawcy.

Długotrwałe faktyczne sprawowanie opieki nad wymagającym opieki spadkodawcą przez osoby z III grupy podatkowej, nawet przed formalnym potwierdzeniem umową z podpisami notarialnie poświadczonymi, uzasadnia przyznanie ulgi podatkowej na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 3 u.p.s.d. Formalne wymogi mają charakter subsydiarny.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, o ile teren spełnia wymogi funkcjonalne i może zostać jednoznacznie wyodrębniony, przy zachowaniu zakazu obejścia prawa.

W sprawach dotyczących uzgodnień warunków zabudowy na obszarach objętych ochroną zabytkową, kwestionowanie procedury ewidencyjnej nie może odbywać się w ramach postępowania uzgodnieniowego, a postanowienia organów konserwatorskich mają charakter wiążący dla rozstrzygnięcia o warunkach zabudowy.

Uzasadnienie wyroku sądu musi posiadać określone normy prawne i przesłanki oraz umożliwiać organom administracyjnym pełne skierowanie dalszego postępowania zgodnie z przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego była zgodna z przepisami prawa, a odstępstwo od wymagań technicznych uzasadnione. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów, które wpływałyby na wynik postępowania.

Fundacja, nie będąc stroną w postępowaniu zakończonym decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie jest uprawniona do żądania jego wznowienia, a rozpoznanie jej żądań nie może skutecznie nastąpić w trybie postępowania wznowieniowego ze względu na brak legitymacji procesowej oraz materialnoprawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, potwierdzając prawidłowość uchylenia decyzji o odmowie skreślenia działki z rejestru zabytków, z uwagi na niedostateczne uzasadnienie i nieuwzględnienie opinii naukowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że możliwe jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeśli teren taki spełnia wymogi funkcjonalne. Decyzja administracyjna musi w sposób jednoznaczny identyfikować teren objęty wnioskiem.

Skarżąca, posiadając dorozumianą umowę użyczenia do lokalu rodziców, nie spełnia przesłanek do przyznania lokalu socjalnego, niezależnie od planów osobistych dotyczących przyszłości, co potwierdza rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną.

Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.

Przy stwierdzeniu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych właściwość miejscowa organu podatkowego ustalana jest na podstawie siedziby podatnika w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej, niezależnie od późniejszej zmiany w klasyfikacji podatnika pod względem obsługi przez wyspecjalizowany urząd skarbowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak kompleksowej oceny standardów jakości środowiska oraz nieuwzględnienie legitymacji skarżącego wymagają uchylenia decyzji administracyjnych, tym samym oddala skargę kasacyjną jako nieusprawiedliwioną.

NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, dokonujący pełnego postępowania dowodowego, skutkuje nieważnością decyzji, co jest sprzeczne z art. 15 K.p.a.

Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i nie może dokonywać samodzielnej konkretyzacji zarzutów; skarga kasacyjna musi być formułowana precyzyjnie w oparciu o art. 174 p.p.s.a., aby była skuteczna.