Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Cofnięcie koncesji na wytwarzanie i obrót bronią z powodu toczącego się postępowania karnego o umyślne przestępstwo jest uzasadnione, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo publiczne. Uchylenia omawianych decyzji nie uzasadniają uchybienia proceduralne, skoro nie miały wpływu na wynik sprawy.

Wyrok sądu pierwszej instancji, wydany po śmierci oskarżonego, winien być uchylony, a postępowanie umorzone z uwagi na istnienie bezwzględnej przeszkody procesowej z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Odmowa przyznania świadczenia renty rodzinnej w trybie art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest prawidłowa, jeśli brak jest niezależnych, niezawinionych "szczególnych okoliczności" wpływających na niezdolność do pracy zmarłego wnioskodawcy.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocieplenie nadbudowanej ściany styropianem narusza przepisy przeciwpożarowe, co daje podstawę do utrzymania nakazu rozebrania warstwy styropianu w celu dostosowania budynku do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Sąd potwierdził, że w ocenie wniosków o indywidualną interpretację podatkową organ musi uwzględniać wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione przez wnioskodawcę, w tym charakter (odpłatny lub nieodpłatny) udzielanych licencji, celem właściwego zastosowania art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.d.o.p.

Oznaczenie podmiotu jako PSE S.A. było zgodne ze statutem oraz obowiązującymi przepisami, a przedstawiony operat szacunkowy ciągle zachowywał swoją wiarygodność z racji braku przeciwdowodów z organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo złożenie różniących się zeznań przez tych samych świadków nie uzasadnia wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.; postępowanie wznowieniowe może być zasadne jedynie przy potwierdzeniu sfałszowania dowodów przez właściwy organ.

Osoba współorganizująca gry hazardowe na automatach bez koncesji, aktywnie w nich uczestnicząca, podlega karze pieniężnej, nawet jeśli formalnie nie była stroną umowy dzierżawy lokalu, w którym odbywały się gry, ani właścicielem automatów.

Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej, której zakres obejmuje deklarowane czynności majątkowe, nie skutkuje wszczęciem odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn, gdyż skutecznie doręczone upoważnienie do kontroli wyklucza takie wszczęcie.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że niewłaściwe wykorzystanie środków z umowy o dofinansowanie, wynikające z zaniedbań beneficjenta w realizacji projektu, uzasadnia zobowiązanie do zwrotu środków wraz z odsetkami.

Wyłączenie stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 do terminów materialnoprawnych w sprawach płatności rolno-środowiskowych na mocy art. 67c ustawy PROW nie umożliwia organowi przywrócenia takich terminów, co wyklucza stosowanie tej instytucji do prawa materialnego w zakresie rozporządzenia o pomocy rolnej.