Upływ terminu określonego w art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882) nie powoduje ustania stosunku służbowego Policjanta z mocy prawa, a wyłącznie nakazuje organom wydanie decyzji na tej podstawie, jeśli w trakcie terminu 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez policjanta wystąpienia ze służby nie zostanie wydana decyzji o zwolnieniu ze służby na

Zwrot kosztów postępowania sądowego od skarżącego na rzecz organu podatkowego, oddalenie skargi o wznowienie postępowania wobec braku spełnienia przesłanek z art. 272 § 2a p.p.s.a. na podstawie niewpływu wyroku TSUE na treść orzeczenia.

Wnioskowane dokumenty wewnętrzne, służące wymianie informacji pomiędzy organami administracyjnymi, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu.

Miasto M. ma prawo do stosowania własnej metody określania proporcji odliczenia podatku VAT od wydatków cmentarnych, gdyż lepiej odzwierciedla ona związek zakupów z prowadzoną działalnością opodatkowaną.

Przesłanki stanu epidemii nie mogą automatycznie uzasadniać przywrócenia terminu procesowego, jeśli strona nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.

Postanowienie Ministra Nauki o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego nie narusza prawa, gdy żądający nie ma statusu strony, a jego interes nie wynika z normy prawa materialnego. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na powyższe postanowienie jest zgodny z prawem.

Brak spełnienia przesłanek korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych oraz poprawy warunków kształcenia uzasadnia odmowę wydania zgody na założenie nowego liceum, zwłaszcza gdy istniejąca sieć szkół zaspokaja potrzeby edukacyjne.

W wyniku stwierdzenia, że radny L.S. naruszył art. 24f ust. 1 u.s.g. przez zarządzanie działalnością gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego, mandat radnego wygasa z powodu niestarania się o zaprzestanie działań niezgodnych z przepisami antykorupcyjnymi.

Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.

Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.

Niezgodne z prawem jest nałożenie przez organ administracji obowiązku dostarczenia dokumentu, którego uzyskanie w określonym terminie jest nierealne, skutkujące odmową wsparcia finansowego. Takie działanie stanowi naruszenie zasady pewności prawa i przewidywalności procedur administracyjnych.

Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.

Niedopełnienie obowiązku podpisania całego wyroku przez sędziego stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., podlega unieważnieniu. Wprowadzanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe bez odpowiedniego oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela potwierdzającego homologację uniemożliwiło uznanie rejestracji za zgodną z prawem.