Wniosek o indywidualną interpretację nie może być pozostawiony bez rozpoznania z powodu braków formalnych, jeśli przedstawia szczegółowy opis stanu faktycznego zgodny z art. 14b § 3 O.p.; organ powinien podjąć merytoryczne rozstrzygnięcie bez zmuszania wnioskodawcy do formułowania odpowiedzi prawnej.
Podmiot będący posiadaczem wyrobu akcyzowego pozbawionego prawidłowego skażenia, wymaganego dla zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego, podlega obciążeniu tym podatkiem, niezależnie od wcześniejszych transakcji oraz nieweryfikowalności stanu towaru na wcześniejszych etapach obrotu.
Podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu staje się należny z chwilą jego przemieszczenia do Polski oraz zgłoszenia do rejestracji, niezależnie od statusu własnościowego pojazdu, zaś późniejsze unieważnienie rejestracji nie stanowi przesłanki zwrotu akcyzy.
Zniesienie współwłasności statku na rzecz Gminy nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. i nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż wykorzystywane było jedynie do działalności publicznoprawnej, niezależnie od aktywności gospodarczej podmiotu trzeciego.
Wpis fundacji lub stowarzyszenia do Rejestru przedsiębiorców KRS obok rejestru stowarzyszeń i fundacji nie wyklucza odliczenia darowizn na ich rzecz od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o ile te organizacje realizują cele zgodne z art. 4 u.d.p.p.w.
NSA orzekł, że demontaż jednostki klimatyzacyjnej zamontowanej na kominie był zasadny z uwagi na naruszenie przepisów budowlanych i przeciwpożarowych, potwierdzając, że zgłoszenie zakończenia budowy nie wyłącza możliwości działań naprawczych.
Opóźnienie w wykonaniu zobowiązania nie stanowi 'wady wykonanych robót lub usług' w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., przez co kary umowne z tego tytułu nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.
Niedostateczna regulacja prawna systemu poboru opłat elektronicznych, umożliwiająca zawarcie wielu umów dla tego samego pojazdu, wyklucza przypisanie użytkownikowi odpowiedzialności za nieuiszczone opłaty, a decyzje sankcyjne, oparte na takich podstawach, winny być ponownie rozpoznane.
Dla uznania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych za czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą decydująca jest osoba dokonująca faktycznego przemieszczenia towaru między państwami członkowskimi, a nie samo jego odbiór."
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który nie wykaże istnienia majątku spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, odpowiada solidarnie za te zaległości, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
Uchylona decyzja administracyjna nie może stanowić podstawy prawnej dla wystawienia tytułów wykonawczych i wszczynania egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązań podatkowych; w takiej sytuacji nie istnieje prawidłowy obowiązek egzekucyjny.
Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymaga pełnego rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej poprzez wnikliwe odniesienie się do twierdzeń skarżącego i dokonanie merytorycznej oceny legalności decyzji administracyjnej, przy uwzględnieniu wszystkich aspektów zgłoszonych zarzutów.
Obowiązek naprawienia szkody nałożony wyrokiem I instancji po jej wcześniejszym zaspokojeniu przez ubezpieczyciela narusza art. 46 § 1 k.k., a jego utrzymanie przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.
W przypadku uczestnictwa w procederze karuzeli podatkowej spółka traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet przy braku bezpośrednich dowodów na świadomość udziału w oszustwie, gdy okoliczności wskazują na brak należytej staranności w weryfikacji transakcji.
W przypadku upływu terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji, przywrócenie terminu bez przyczyny niezależnej od strony jest niemożliwe. Oddalenie skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. potwierdza zasadność orzeczeń sądów niższych instancji oraz prawidłowość stosowania art. 58 § 1 i 2 k.p.a.
Skazanie za umyślne przestępstwo, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni i amunicji, stanowi samoistną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń, bez wymogu analizy zagrożenia dla porządku publicznego.