Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.

Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.

Ustalenie, że J.J. i C.J. posiadają interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wynika z prognozowych danych o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego stacji na ich nieruchomość, co wymagało uznania ich za strony postępowania.

Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Czynność wykreślenia podatnika z rejestru VAT w trybie art. 96 ust. 9a pkt 4 u.p.t.u. ma charakter materialno-techniczny, nie wymagający odrębnego uzasadnienia, o ile wcześniej zostały spełnione inne przesłanki proceduralne i materialne związane z postępowaniem podatkowym.

Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.

Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o warunkowej przydatności wody została wydana zgodnie z prawem, a materiał dowodowy przeprowadzony przez organy I i II instancji był pełny i prawidłowy, co czyniło skargę kasacyjną niezasadną.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po upływie jednego roku od podjęcia uchwały nie można stwierdzić jej nieważności zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, jeżeli uchwała nie jest aktem prawa miejscowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

Oddalenie skargi kasacyjnej J.B. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając brak przesłanek umorzenia na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2 u.p.e.a.; wykonanie obowiązku rozbiórki budynku wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej jest wykonalne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania przez Wojewodę Małopolskiego było zgodne z prawem, opierając się na ustaleniu, że dana osoba nie spełniała warunków zamieszkiwania pod wskazanym adresem w rozumieniu art. 31 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.