NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając brak podstaw prawnych do wznowienia postępowania oraz wykazania przez T.G. prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uznając ustaleń WSA za prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną wobec rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu na wniosek Fundacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz uchwałę Komisji Egzaminacyjnej, wskazując na konieczność ponownej oceny pracy egzaminacyjnej zgodnie z wytycznymi sądów oraz przepisami prawa o adwokaturze, mając na uwadze wszystkie ustawowe kryteria oceniania.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieprzekazanie API przed startem, jako że odpowiedzialność przewoźnika nie jest zależna od winy i nie podlega miarkowaniu.

Oddalenie przez NSA skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość ustalenia warunków zabudowy przez organy administracyjne i WSA, zgodnie z prawidłowym wyznaczeniem obszaru analizowanego i parametrami zgodnymi z postanowieniami r.s.u.w.

Osoba zamieszkująca w lokalu znajdującym się w dyspozycji Policji bez tytułu prawnego, nie może utrzymywać prawa do jego dalszego użytkowania na podstawie związków rodzinnych z funkcjonariuszem, chyba że przysługuje jej policyjna renta rodzinna. Decyzja o opróżnieniu ma charakter związany.

W sytuacji, gdy doręczanie decyzji organu administracyjnego budzi wątpliwości związane z prawidłowością adresu, na który przesyłka została skierowana, ocena prawidłowości doręczenia jest uprzednia wobec rozstrzygania o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. (NSA, wyrok z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt [...])

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Nieruchomości przekazane w użytkowanie, lecz niewykorzystane faktycznie na cele statutowe, pozostają związane z działalnością gospodarczą właściciela; sama możliwość przyznania ulg podatkowych w czasie pandemii nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Przesłanka bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, wykazana przez organ podatkowy, uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Zaniechanie zgłoszenia wniosku o upadłość oraz brak wskazania mienia dostępnego do egzekucji wyłączają przesłanki egzoneracyjne.

W świetle art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., postępowanie administracyjne nie może ulegać zawieszeniu, gdy decyzja prejudycjalna została prawomocnie wydana, a użytkowanie wieczyste można nabyć z mocy prawa tylko dla gruntów Skarbu Państwa.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.

Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.