Skarga kasacyjna zostaje oddalona, umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. jest zgodne z prawem, gdy postępowanie to zostało wszczęte po upływie trzydziestu lat od daty ogłoszenia lub doręczenia orzeczenia.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT winno opierać się na precyzyjnych, uprawdopodobnionych przesłankach wskazujących na konieczność dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Organ podatkowy, korzystając z uprawnienia do przedłużenia, musi jasno wykazać powody i objąć decyzją tylko kwotę rzeczywiście sporną.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione; brak wystarczającego uzasadnienia narusza art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia organu podatkowego i ponownego rozpatrzenia sprawy.
Postanowienie przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku VAT za październik 2019 r. musi być należycie uzasadnione, opierając się na konkretnych wątpliwościach względem tego okresu; organ nie może opóźniać zwrotu bez solidnego uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną, stwierdza, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione, a jego wstrzymanie powinno dotyczyć tylko części rzeczywiście spornej. Organ zaniechał wymaganego uwzględnienia faktów i okoliczności uzasadniających decyzję o dodatkowej weryfikacji.
Organ przedłużający termin zwrotu nadwyżki VAT powinien wykazać rzeczywiste i konieczne przesłanki do tej decyzji, a brak ich precyzyjnego uzasadnienia narusza prawo podatnika i skutkuje uchyleniem decyzji o przedłużeniu zwrotu jako całkowicie nieuzasadnionej.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i postanowienie organu podatkowego, nakazując pełne zweryfikowanie zasadności przedłużenia zwrotu VAT, zgodnie z ustaleniami kontroli i wytycznymi NSA.
Przesłanka odmowy przekazania środków z rachunku VAT określona w art. 108b ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy o VAT jest niezależna od przesłanki zagrożenia niewykonania zobowiązania z lit. a. Uzasadniona obawa wystąpienia zaległości podatkowej może wynikać z wiarygodnych okoliczności wskazujących na nieuprawnione odliczenie podatku naliczonego z faktur niedokumentujących rzeczywistych czynności, bez konieczności
Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT musi być należycie uzasadnione. Organ podatkowy nie może całkowicie wstrzymywać zwrotu bez wskazania obiektywnych przesłanek uzasadniających dalsze postępowanie weryfikacyjne.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być oparte na konkretnych i uprawdopodobnionych przesłankach, a bezzasadne wstrzymywanie całości kwoty zwrotu stanowi naruszenie prawa podatkowego i zasady neutralności VAT.
Przedłużenie terminu zwrotu VAT stanowi wyjątek od reguły wykonalności zwrotu w ustawowym terminie i musi być poparte konkretnymi przesłankami. W przypadku ich braku, uchylone zostaje zaskarżone postanowienie przedłużające.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi opierać się na realnych, uprawdopodobnionych przesłankach i nie może stanowić mechanizmu opóźniającego bez zaplecza w postaci konkretnej, aktualnej dokumentacji weryfikacyjnej, wiążącej się z okresem objętym deklaracją podlegającą zwrotowi.
Organ podatkowy uchyla błędnie zaskarżony wyrok, gdy nie wykazuje przesłanek uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu VAT w całości, zwłaszcza gdy podstawą są wątki innych okresów podatkowych. Ważne uzasadnienie jest kluczowe.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT wymaga wykazania faktycznych przesłanek wątpliwości związanych z jego zasadnością. Wstrzymanie całkowite zwrotu, bez wyczerpującego uzasadnienia ważkości spornych wątpliwości, stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. NUS i DIAS uchyliły decyzję, nie stosując się do wymogów dokładnego uzasadnienia faktycznego.
Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu VAT, jako odstępstwo od zasady ustawowej, wymaga należytego uzasadnienia. Organ musi wykazać istnienie istotnych wątpliwości w rozliczeniach podatnika. Brak właściwego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji organu podatkowego.