Decyzja o warunkach zabudowy, zgodna z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., spełnia wymagania proceduralne i merytoryczne kontynuacji istniejącej zabudowy. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów naruszenia materialnego i procesowego prawa.

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe pozostawienie wniosku cudzoziemca bez rozpoznania przez organ z powodu nieusunięcia braków formalnych, co wyklucza istnienie bezczynności administracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Przykona nie zasługując na uwzględnienie, oddalono z braku podstaw prawnych i faktycznych do podważenia rozstrzygnięć wcześniejszych instancji. Prawo do zwrotu nieruchomości oraz zasady określenia odszkodowania wynikają z obowiązujących przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Niewłaściwie określone wskaźniki minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sprzeczne ze studium, skutkują nieważnością całej jednostki planistycznej 2RM, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.

NSA uznaje, iż żądane dane nie są informacją publiczną i mogą być odmówione bez wydania decyzji, jeśli dotyczą wyłącznie prywatnego interesu wnioskodawcy.