Odstąpienie od stałego terminu na wniesienie odwołania jest dopuszczalne, gdy skarżący uprawdopodobni brak winy w jego uchybieniu, przy uwzględnieniu pełni okoliczności sprawy, co wymaga od organów dokładnego rozważenia materiału dowodowego i zastosowania konstrukcji instytucji przywrócenia terminu zgodnie z art. 162 § 1 o.p.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana funkcjonariuszom SOP na podstawie ustawy o SOP, nie jest tożsama z ekwiwalentem pieniężnym zwolnionym z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f.; w konsekwencji nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego.

Mając na względzie zasady postępowania administracyjnego oraz obowiązki dowodowe stron, uchylenie decyzji przyznającej płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną z uwagi na nieuwzględnienie braku tytułu prawnego do gruntów publicznych było zgodne z prawem i zasadami proporcjonalności.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wymaga wykazania braku winy w uchybieniu terminu poprzez uprawdopodobnienie, co wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności faktycznych, w szczególności indywidualnych sytuacji strony, takich jak pobyt w areszcie.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, organ powinien ocenić całokształt okoliczności i ich wiarygodność. Uchybienie terminu uzasadnia jego przywrócenie, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, również w kontekście sytuacji wykraczających poza jego kontrolę.

Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki rozpoczyna odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże on przesłanek egzoneracyjnych, takich jak podjęcie wymaganych wniosków prawnych czy wskazanie majątku umożliwiającego znaczne zaspokojenie tego długu.

W przypadku braku wykazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego przez sąd administracyjny niższej instancji, skarga kasacyjna oparta na tej podstawie nie może zostać uwzględniona.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania powinna uwzględniać uprawdopodobnienie braku winy strony, a nie opierać się wyłącznie na stwierdzeniu lekkiego niedbalstwa, przy zachowaniu szeroko pojętej ochrony praw podatnika.

Wprowadzenie funkcji produkcyjnej w teren o charakterze rolniczo-mieszkaniowym, niezależnie od faktu istnienia budynku, narusza zasadę dobrego sąsiedztwa z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp i stanowi dysonans urbanistyczny, co uzasadnia odmowę ustalenia warunków zabudowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej Gminy P. potwierdza prawo organu do żądania zwrotu dofinansowania przy stwierdzeniu naruszenia procedur projektowych oraz potwierdza niewystąpienie nadpłaty w kontekście wcześniej zrealizowanej korekty finansowej.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona, umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. jest zgodne z prawem, gdy postępowanie to zostało wszczęte po upływie trzydziestu lat od daty ogłoszenia lub doręczenia orzeczenia.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. jest dopuszczalna jedynie przy oczywistym braku interesu prawnego strony wnioskującej; w przeciwnym razie konieczne jest wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

Uchwała rady gminy może wprowadzać normy dotyczące materiałów budowlanych oraz wyjątki od zakazów, o ile mieszczą się w delegacji ustawowej zgodnie z art. 37a ust. 1 i 3 u.p.z.p., służąc ochronie krajobrazu, bez naruszania zakresu kompetencji.

Podatnicy mają prawo do dokonania zmiany stawek amortyzacyjnych ustalonych w art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., zarówno "na bieżąco", jak i "wstecz", z uwzględnieniem okresu przedawnienia; stanowisko Dyrektora KIS jest sprzeczne z wykładnią gramatyczną i jednolitym orzecznictwem.