Przedłużenie terminu zwrotu VAT, jak określono w postępowaniu prowadzonym wobec K. sp. z o.o., następuje tylko w zakresie kwot rzeczywiście objętych wątpliwościami organu podatkowego, a nie w pełnej wysokości zwrotu, co stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.

W braku związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a sprawowaną opieką świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje. Obowiązki opiekuńcze muszą faktycznie uniemożliwiać pracę zarobkową.

Decyzje organów administracyjnych w sprawie wycinki drzew były zgodne z prawem, a skarga kasacyjna Stowarzyszenia nie wykazała istotnych naruszeń przepisów, co uzasadniało jej oddalenie przez NSA.

Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.

Nałożenie kary pieniężnej musi znajdować podstawę w protokole kontroli sporządzonym na miejscu zdarzenia, a przepisy u.t.d. nakładające kary należy stosować z uwzględnieniem k.p.a. dotyczących kar administracyjnych, jeśli w u.t.d. brak kompleksowej regulacji.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być uzasadnione rzeczywistymi i uprawdopodobnionymi wątpliwościami organu. W przypadku odwołań należy uwzględnić najbardziej aktualne wyniki kontroli podatkowych.

W braku aktualizacji danych adresowych przez stronę w ewidencji gruntów i budynków brak uczestnictwa w postępowaniu nie można uznać za niezawiniony. Adresy w tych ewidencjach mogą być używane jako prawidłowe źródło adresowe do doręczeń w postępowaniach geodezyjnych.

1. Przedłużenie terminu zwrotu VAT nie może być stosowane jako prewencyjna forma wstrzymania zwrotu; wymaga wyczerpującego uzasadnienia. 2. Naruszeniem jest przedłużanie terminu bez wskazania rzeczywistych powodów i kwot zasługujących na weryfikację.

Decyzja organu odmawiająca uchylenia decyzji z naruszeniem prawa mimo upływu pięciu lat od doręczenia jest zgodna z przepisami. Zarzuty skargi kasacyjnej nie mają związku z przedmiotem rozstrzygnięcia.

Przepisy art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy pomocowej nie wykluczają przyznania świadczenia pielęgnacyjnego obywatelom Ukrainy opiekującym się dorosłymi niepełnosprawnymi osobami, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Budowa gazociągu jako inwestycji celu publicznego musi być zgodna z planem miejscowym, który w tym przypadku ogranicza lokalizację gazociągów do pasów drogowych, co wyklucza obejmowanie nieruchomości prywatnych.