Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż A. sp. z o.o. nie spełniła wymagań pozwolenia wodnoprawnego, co uzasadniało nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez organy ochrony środowiska. Przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód stanowiło naruszenie prawa, które nie uzasadniało zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Brak doręczenia pism procesowych uczestnikowi postępowania stanowi podstawę nieważności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia wyroku i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez sąd I instancji.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Magazynowanie odpadów na działce niewymienionej w zezwoleniu zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach jest zbieraniem odpadów bez zezwolenia, uzasadniającym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Działając na podstawie art. 89 i 90 ustawy o grach hazardowych, członkowi zarządu spółki organizującej nielegalne gry hazardowe można wymierzyć maksymalną karę pieniężną, uwzględniając głównie skalę działalności i czas trwania naruszenia, bez konieczności wykazywania szczegółowych deliktów.

Decyzja rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., skutkująca nieważnością; brak oświadczenia producenta o homologacji zmienionego pojazdu nie może być akceptowany w praworządnym państwie.

Oddalenie skargi kasacyjnej P. S.A. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 2 marca 2023 r., odmawiającą nabycia prawa własności i użytkowania wieczystego. Brak wystarczających dowodów na istnienie infrastruktury kolejowej na datę 28 lutego 2003 r. wyklucza uwłaszczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenia organów administracyjnych niższej instancji uznając, że kwestia legitymacji stron powinna być każdorazowo badana w procesie wznowionym, a nie na etapie wstępnej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

Plan miejscowy gminy Liszki w zakresie dotyczącym terenów 3U1 i 6KDD1 nie narusza ustaleń Studium, a zaskarżone uchwały nie przekraczały władztwa planistycznego gminy. Wyrok WSA został uchylony i skarga oddalona.

Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do oceny zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej nakładającej obowiązek wykonania robót budowlanych; obowiązek ten podlega przymusowemu wykonaniu.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.

Studium zagospodarowania przestrzennego gminy nie stanowi podstawy prawnej do uznania obowiązku sporządzenia planu miejscowego i zawieszenia postępowania podziałowego, gdy brak 'przepisów odrębnych' przewidujących taki obowiązek.

Jednostka lokalna przedsiębiorcy, prowadząca działalność przeważającą, może być traktowana jako działalność przedsiębiorcy w rozumieniu art. 15gga1 ustawy COVID-19. Rzeczywista działalność przeważająca stanowi podstawę do przyznania świadczeń, niezależnie od rejestracji PKD w REGON.

W przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT, organ podatkowy zobowiązany jest przedstawić pełne i uzasadnione powody konieczności dalszej weryfikacji, w przeciwnym razie nadużywa uprawnienia prolongowania terminu zwrotu.

NSA oddala skargę kasacyjną, wskazując, że brak precyzyjnych zarzutów w kontekście zarzucanego naruszenia przepisów proceduralnych uniemożliwia uwzględnienie skargi. Wyrok WSA, uznający zasadność decyzji administracyjnej, nie naruszył przepisów prawa procesowego.

NSA ugruntował, że zarząd powiatu może wyznaczać apteki dyżurujące mimo zgłoszenia przez nie braku personelu, jeżeli inne przesłanki są spełnione, zapewniając dostęp do usług farmaceutycznych w zgodzie z prawem farmaceutycznym.

W przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, organ ma prawo nałożyć karę pieniężną w oparciu o dowody zebrane w postępowaniu, które – jak protokoły i operaty geodezyjne – mogą dostarczyć podstaw do ustalenia odpowiedzialności i powierzchni zajęcia.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłości P.S. została oddalona, jako że zapłata wpłaty podatku VAT za 10/2011 i jej zaliczenie na poczet najstarszej zaległości podatkowej były zgodne z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zastosowanie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dla przedłużenia zwrotu VAT wymaga istnienia wyraźnych przesłanek i powinno być szczegółowo uzasadnione, co stanowi odstępstwo od zasady terminowego zwrotu podatku, zwłaszcza gdy korzystanie z tej instytucji prowadzi do naruszenia praw podatnika.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie skutkuje wznowieniem biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych; zawieszenie przedawnienia trwa do zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być oparte na szczegółowym i uzasadnionym wykazaniu przesłanek weryfikacyjnych przez organ podatkowy. Niedopuszczalne jest opieranie decyzji o przedłużeniu jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach dotyczących wcześniejszych kontroli.