Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i obiektywnych wątpliwości przez organ podatkowy oraz należytego uzasadnienia w trybie art. 87 ust. 2 u.p.t.u; organ nie wykazał dostatecznych przesłanek dla przedłużenia terminu zwrotu całości kwoty.

Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Przy stwierdzeniu identyczności towarów zgłoszonego znaku i znaków przeciwstawionych oraz podobieństwa wizualnego i fonetycznego istnieje ryzyko konfuzji wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., co wymaga odmowy rejestracji znaku "GERDIN".

Raport o oddziaływaniu na środowisko, jako kompleksowe opracowanie specjalistyczne, posiada szczególną moc dowodową. Warianty przedstawione w raporcie, w tym racjonalny wariant alternatywny, odpowiadają wymogom prawnym, a ich analiza nie wykazała, by były wariantami pozornymi.

NSA stwierdza brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej spółki C. Sp. z o.o. i podtrzymuje rozstrzygnięcie, że brak tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza przyznanie płatności ONW, co jest zgodne z art. 20 ust. 4 ustawy PROW i przepisami unijnymi.