Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, a termin zakończenia postępowania jest zawieszony do 30 czerwca 2024 r., co wyklucza przewlekłość do tej daty.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi wyjątek od zasady natychmiastowego zwrotu i musi być uzasadnione konkretnymi przesłankami wynikającymi z potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu deklarowanej nadwyżki podatku.

Zarządzenie pokontrolne, choć ma charakter sygnalizacyjny, musi być zgodne z ustaleniami kontroli. Fakt późniejszego usunięcia nieprawidłowości nie wpływa na jego legalność. Skarga kasacyjna organu ochrony środowiska jest zasadna przy spełnieniu powyższych przesłanek.

W postępowaniu dotyczącym nielegalnych robót budowlanych, w przypadku ich zakończenia, odpowiedzialność administracyjna spoczywa na właścicielu nieruchomości, a nie na inwestorze (najemcy), szczególnie gdy podmiotowe układy nie pozwalają na utożsamienie tych interesariuszy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak działań spółki w terminach wynikających z postanowień organu budowlanego nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, jeżeli uchybienie spowodowane jest niedbalstwem lub organizacyjnymi zaniedbaniami, które mogły być pokonane przez staranność strony.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT w całości przez organy podatkowe było bezpodstawne, gdyż brak było konkretnych przesłanek potwierdzających konieczność wstrzymania całej kwoty. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz postanowienie organu uchylone.

W sprawie skuteczności doręczeń i ważności tytułu wykonawczego Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość działań organów egzekucyjnych, uznając, że doręczenie upomnienia i konstrukcja tytułu wykonawczego były zgodne z prawem, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Odmowa uchylenia ostatecznej decyzji o zwrocie dotacji była prawidłowa. W postępowaniu wznowieniowym nie wykazano istotnych nowych dowodów. Skarga kasacyjna niewnosząca nowych, istotnych podstaw prawnych, nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż A. sp. z o.o. nie spełniła wymagań pozwolenia wodnoprawnego, co uzasadniało nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez organy ochrony środowiska. Przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód stanowiło naruszenie prawa, które nie uzasadniało zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Magazynowanie odpadów na działce niewymienionej w zezwoleniu zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach jest zbieraniem odpadów bez zezwolenia, uzasadniającym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenia organów administracyjnych niższej instancji uznając, że kwestia legitymacji stron powinna być każdorazowo badana w procesie wznowionym, a nie na etapie wstępnej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej P. S.A. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 2 marca 2023 r., odmawiającą nabycia prawa własności i użytkowania wieczystego. Brak wystarczających dowodów na istnienie infrastruktury kolejowej na datę 28 lutego 2003 r. wyklucza uwłaszczenie.

Decyzja rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., skutkująca nieważnością; brak oświadczenia producenta o homologacji zmienionego pojazdu nie może być akceptowany w praworządnym państwie.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w którym dokonano istotnych zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta, wydana jest z rażącym naruszeniem prawa - art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Brak doręczenia pism procesowych uczestnikowi postępowania stanowi podstawę nieważności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia wyroku i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez sąd I instancji.