Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Dla skutecznego zameldowania na pobyt stały konieczne jest wykazanie skoncentrowania interesów życiowych pod danym adresem, co wymaga spełnienia zarówno przesłanki fizycznego zamieszkania, jak i zamiaru stałego przebywania.

O odmowie zameldowania na pobyt stały przesądzają przesłanki fizycznego przebywania oraz zamiar stałego zamieszkiwania, przy czym pozory zamieszkania nie spełniają wymogów art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż A. sp. z o.o. nie spełniła wymagań pozwolenia wodnoprawnego, co uzasadniało nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez organy ochrony środowiska. Przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód stanowiło naruszenie prawa, które nie uzasadniało zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Magazynowanie odpadów na działce niewymienionej w zezwoleniu zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach jest zbieraniem odpadów bez zezwolenia, uzasadniającym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenia organów administracyjnych niższej instancji uznając, że kwestia legitymacji stron powinna być każdorazowo badana w procesie wznowionym, a nie na etapie wstępnej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej P. S.A. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 2 marca 2023 r., odmawiającą nabycia prawa własności i użytkowania wieczystego. Brak wystarczających dowodów na istnienie infrastruktury kolejowej na datę 28 lutego 2003 r. wyklucza uwłaszczenie.

Działając na podstawie art. 89 i 90 ustawy o grach hazardowych, członkowi zarządu spółki organizującej nielegalne gry hazardowe można wymierzyć maksymalną karę pieniężną, uwzględniając głównie skalę działalności i czas trwania naruszenia, bez konieczności wykazywania szczegółowych deliktów.

Decyzja rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., skutkująca nieważnością; brak oświadczenia producenta o homologacji zmienionego pojazdu nie może być akceptowany w praworządnym państwie.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w którym dokonano istotnych zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta, wydana jest z rażącym naruszeniem prawa - art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Brak doręczenia pism procesowych uczestnikowi postępowania stanowi podstawę nieważności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia wyroku i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez sąd I instancji.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.