Decyzja o rejestracji pojazdu marki M. na rzecz S. G. i B. G. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zmiany konstrukcyjne pojazdu dokonano bez wymaganego oświadczenia producenta i homologacji zgodnej z wnioskowanymi danymi technicznymi, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Przy metodzie rozliczenia ryczałtowego w programach pomocowych, dowód zapłaty za produkty nie jest konieczny, a organy administracyjne nie mogą żądać takich dokumentów, jeśli nie ma podstaw w prawie unijnym lub krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku i aktu z uwagi na stwierdzenie niekonstytucyjności przepisów, które były podstawą ustalenia wynagrodzenia kuratora, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ w zgodności z obowiązującymi normami.

Organy administracji publicznej nie mogą wymagać od beneficjentów programu dla szkół udokumentowania zapłaty za produkty, gdy prawodawstwo unijne i krajowe nie ustanawiają takiego wymogu. Uzasadniona pomoc finansowa może opierać się na pokwitowaniach dostarczanych produktów bez konieczności przedstawiania dokumentów zapłaty.

Jeśli wpłata nie wystarcza na pokrycie całej kwoty zaległości i odsetek, to dokonuje się jej proporcjonalnego zaliczenia na poczet obu zobowiązań, bez potrzeby uznawania dyspozycji beneficjenta wpłaty wskazującej na rozliczenie jej z konkretnymi fakturami rozliczeniowymi.

Ograniczenie ustanowione w planie miejscowym dotyczące wysokości infrastruktury telekomunikacyjnej, w istotny sposób uniemożliwiające jej lokalizację, narusza art. 46 ust. 1 specustawy. Plan miejscowy nie może ustanawiać zakazów uniemożliwiających inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Ograniczenie prawa do zabudowy działek poprzez przeznaczenie ich na tereny zieleni urządzonej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie narusza władztwa planistycznego gminy ani ustaleń Konstytucji RP, o ile jest zgodne ze Studium i uwzględnia interes publiczny.