Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu województwa, podtrzymując wyrok WSA uchylający decyzję o zwrocie dofinansowania z UE, z uwagi na brak naruszenia procedur przez skarżącego.

Stanowiąc inwestycję celu publicznego, rozbudowa sieci elektroenergetycznej uzasadnia zastosowanie art. 124 ust. 1 u.g.n., co pozwala na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Zastrzeżenia dotyczące umocowania do rokowań nie zostały uznane przez NSA za przeszkodę dla ponownego rozpatrzenia sprawy.

Zastosowanie zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia przez gminę stanowiło naruszenie zasady uczciwej konkurencji i uzasadniało decyzję o zwrocie środków z EFRR. Decyzja Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została utrzymana w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził naruszenie przez organ przepisów proceduralnych w sprawie o przyznanie pomocy finansowej i utrzymał w mocy decyzję Sądu I instancji o uchyleniu rozstrzygnięcia Agencji, podkreślając konieczność dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków wniosku.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony po 31 grudnia 2023 r., mimo wcześniejszego ustalenia niepełnosprawności, jest rozpatrywany zgodnie z nowymi przepisami, jeśli decyzja o stopniu niepełnosprawności wydana została po tej dacie.

Skarga kasacyjna Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji o zwrocie dofinansowania. Uznano, iż nieosiągnięcie wskaźnika wzrostu zatrudnienia nie stanowiło usprawiedliwionych podstaw do zwrotu środków.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zostaje oddalona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo stosował przepisy rozporządzenia wykonawczego wobec unormowań ustawowych, określających szczególne warunki dla sytuacji pandemicznych.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem stanowisko organów o zaistnieniu sztucznych warunków celem pozyskania płatności rolnych. Działania skarżącego zostały uznane za sprzeczne z celami wsparcia rolniczego na podstawie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Znaki pionowe, takie jak D-18a z tabliczką T-29, wystarczająco wyznaczają miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych, a brak znaków poziomych nie wpływa na prawidłowość takiego oznakowania. Obowiązek respektowania tych miejsc wynika z przepisów ustawy o ruchu drogowym, a nie z obecności znaków poziomych.