Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak zmiany sposobu użytkowania lokalu z mieszkalnego na usługowy jest usprawiedliwiony, uzasadniając umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.

Przy wznowieniu postępowania podatkowego na mocy art. 240 § 1 pkt 5 O.p., nowe okoliczności i dowody muszą być nieznane organowi, a niekoniecznie podatnikowi, aby spełnić podstawę wznowienia, o ile mają znaczenie dla sprawy.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości nabytej ponad 30 lat przed odpłatnym zbyciem podlegają kwalifikacji jako zarząd majątkiem osobistym, a nie działalność gospodarcza, gdy działania te nie mają charakteru zorganizowanego i ciągłego. Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona.

W przypadku koincydencji przesłanek zatrzymania prawa jazdy w art. 102 ust. 1 u.k.p., organ jest zobowiązany do prowadzenia jednego postępowania i wydania jednej decyzji administracyjnej, zawierającej wszystkie zbiegające się przesłanki.

Skarga kasacyjna wniesiona przez N.A. od wyroku WSA została oddalona, gdyż sąd uznał brak podstaw do jej uwzględnienia. Formalne uchybienia w regulacji nie unieważniają wcześniejszych aktów wykonania obowiązku szczepień ochronnych, które są zgodne z materialnym prawem ustawowym.

Decyzja o rejestracji pojazdu pochodzącego spoza UE bez wymaganej homologacji narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., a takie naruszenie jest oczywiste i rażące, co uzasadnia uchylenie tej decyzji.

Skarga kasacyjna K.W. Sp. z o.o. Sp.k. dotycząca rażącego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracji pojazdu została oddalona przez NSA, jako że naruszenie było oczywiste, lecz nie rażące.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż brak dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu rolniczego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie decyzji rejestracyjnej. Sąd podkreślił konieczność zgodności decyzji administracyjnych zarówno z prawem krajowym, jak i unijnym.

NSA oddalił skargę kasacyjną D.S., uznając brak wpływu orzeczenia TSUE w sprawie C-189/18 na decyzję ostateczną dotyczącą podatku VAT. Wyrok TSUE nie dotyczył polskiej regulacji, a tym samym nie wpływał na zasadność wznowienia postępowania.

NSA orzekł, że wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją o uznaniu za obywatela polskiego, bez uprzedniego uchylenia decyzji o Karcie Polaka i pozwoleniu na pobyt stały, jest niedopuszczalne.

Decyzja o włączeniu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków stwarza istotne konsekwencje dla prawa własności właściciela i wymaga zapewnienia mu czynnego udziału w postępowaniu, co determinuje zgodność z prawem tego typu działań organów administracyjnych.

Zaskarżona czynność Burmistrza Miasta Zakopane w zakresie włączenia budynku [...] do gminnej ewidencji zabytków dokonana została bez należytego uzasadnienia zabytkowego charakteru budynku oraz z naruszeniem zasad czynnego udziału właściciela nieruchomości w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 245 § 1 pkt 3 lit. b) Ordynacji podatkowej nie wyklucza uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej jako bezprzedmiotowej, mimo upływu terminu przedawnienia, jeśli zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania wskazujące na błędnie nałożony obowiązek podatkowy.

Postępowanie administracyjne dotyczące przyznania własności nieruchomości licytantom po jego wykreśleniu z masy upadłości nie narusza przepisów prawa upadłościowego, a brak udziału syndyka nie stanowi przesłanki nieważności postępowania.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt nieznana: Skarga kasacyjna wniesiona przez D.S. została oddalona jako niezasadna, uznając, iż orzeczenie TSUE w sprawie C-189/18 nie miało wpływu na treść decyzji ostatecznej dotyczącej rozliczenia podatku VAT, a zarzut niewłaściwego składu orzekającego pierwszej instancji nie znalazł potwierdzenia.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie orzeczenia TSUE możliwe jest tylko wówczas, gdy to orzeczenie wpływa na treść decyzji ostatecznej w sposób istotny, co w analizowanym przypadku nie miało miejsca.

Czynność włączenia obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków, przeprowadzona z naruszeniem konstytucyjnych zasad ochrony praw własności, nawet przed wydaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego (sygn. P 12/18), jest wadliwa i jej skuteczność prawna była prawidłowo zakwestionowana.