Skarga kasacyjna jest oddalona, gdy zarzuty nie spełniają wymogów formalnych i merytorycznych zgodnie z art. 183 oraz art. 174 p.p.s.a.; organy uczelni wyższej prawidłowo działają w ramach autonomicznych uprawnień rekrutacyjnych zgodnie z ustawą i uchwałami.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym skarga kasacyjna musi wskazać konkretne przepisy prawa, których naruszenie jest zarzucane, oraz być merytorycznie uzasadniona. Brak wypełnienia tych wymogów skutkuje oddaleniem skargi, nawet w przypadku zarzutów odnoszących się do błędnego ustalenia wartości wywłaszczonej nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja organu administracyjnego musi uwzględniać zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzja WSA o uchyleniu decyzji umarzającej była prawidłowa, gdyż organy nie wyjaśniły dostatecznie istotnych kwestii faktycznych.

NSA oddala skargę kasacyjną Gminy Kraków, potwierdzając przekroczenie władztwa planistycznego w uchwale Rady Miasta. Organy planistyczne winny stosować zasadę proporcjonalności, szanując prawo własności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ustalenia planu miejscowego dla działki skarżącej, przeznaczającej ją częściowo na zieleń o charakterze naturalnym, są zgodne z prawem i nie naruszają zasady proporcjonalności w ograniczeniu prawa własności.

Brak przedłożenia wymaganych dokumentów w postępowaniu legalizacyjnym budowy, zrealizowanej jako samowola budowlana, skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.

Udostępnienie infrastruktury kolejowej do eksploatacji przez przewoźnika kolejowego, bez konieczności wyłącznego posiadania, uprawnia do zwolnienia z podatku zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., jeśli infrastruktura jest funkcjonalnie powiązana z linią kolejową.

Koszty sporządzania kopii dokumentów cyfrowych obciążają stronę, gdyż są czynnością realizowaną w jej interesie procesowym na jej żądanie, zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Decyzja Starosty Wałeckiego o rejestracji pojazdu z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 prawa o ruchu drogowym, choć błędna, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Naruszenie nie spełniało przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji.

NSA uchylił wyrok WSA w Szczecinie, stwierdzając, że interes prawny skarżących został naruszony przez ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, uwzględniając kwestie ograniczeń w prawie własności.

Niezawiadomienie strony o posiedzeniu niejawnym stanowi naruszenie prawa do obrony, co skutkuje nieważnością postępowania sądowego. Wobec stwierdzenia nieważności postępowania, wyrok WSA podlega uchyleniu, a sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniwszy brak przesłanek nieważności oraz skuteczności zarzutów kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną J.K. uznając, iż decyzje Dyrektora ARiMR o nienależnie pobranych płatnościach rolnośrodowiskowych były prawidłowe i zgodne z przepisami prawa.

Umowy zawarte pomiędzy stronami stanowiły umowy o świadczenie usług, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a nie umowy o dzieło. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję NFZ została oddalona przez NSA, co potwierdziło prawidłowość kwalifikacji umów przez NFZ.