Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w związku z uzasadnionym przypuszczeniem działań zmierzających do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej.
Brak jest podstaw do uznania działek nr [...] i [...] za część historycznego cmentarza w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków, gdy nie wykazano wartości zabytkowych czy historycznych tego terenu, a zebrane materiały nie potwierdzają ich funkcji grzebalnej.
Spółka komandytowa, która nabyła status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej jako podatnik rozpoczynający działalność, bez konieczności spełniania warunku bycia małym podatnikiem, jeżeli nie posiadała w poprzednim roku statusu podatnika CIT.
W sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych, zasadnie uznano za konieczne uzyskanie pozwolenia na budowę, gdyż sporny obiekt kwalifikuje się jako budynek mieszkalny, a nie gospodarczy, co uzasadnia odmówienie uwzględnienia skargi.
Art. 56a § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korekta deklaracji złożona przez podatnika, która nie jest bezpośrednim efektem przeprowadzonych czynności sprawdzających, nie może być wyłączona od stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze orzeczenia i decyzje, stwierdzając, że skarżący prowadził samodzielną działalność gospodarczą, uznając go za podatnika VAT, co uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Działalność spełniała kryteria samodzielności, zarobkowości i zorganizowania.
1. Bezczynność organu administracyjnego stwierdzona bez rażącego naruszenia prawa nie uzasadnia sankcji pieniężnych wobec organu. 2. Przyznanie grzywny lub sumy pieniężnej wynika z uznania sądu i wymaga kwalifikowanej przewlekłości albo rażącego naruszenia prawa.
W związku z zastrzeżeniami proceduralnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu nie wypełniła wytycznych wcześniejszego wyroku, a proces przedawnienia został prawidłowo zawieszony. Oddalono obie skargi kasacyjne.
Nierozpoznanie sprawy zgodnie z obowiązującymi w latach 70-tych przepisami Prawa budowlanego prowadzi do uchylenia decyzji administracyjnych i sądowych jako błędnie zastosowanych. Zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. jest konieczne do oceny legalności ogrodzenia powstałego przed 1995 r.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał uchylenie decyzji podatkowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na niespełnienie przesłanek dostatecznego wyjaśnienia sprawy i braku dojścia do skutku prawidłowego doręczenia zawiadomień skarżącemu. NSA podkreślił wagę prawa do efektywnego kwestionowania ustaleń organów podatkowych.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w kontekście rozbiórki części samowolnie wzniesionego obiektu. Ocena zgodności z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i braku przesłanek nieważności.
Skarga kasacyjna M.S. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu z uwagi na brak naruszeń przepisów prawa materialnego i proceduralnego.
Wniesienie przez osobę fizyczną znaku towarowego aportem do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli osoba ta nie prowadzi działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie VAT.
Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie wtedy, gdy wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne, albo że niezgłoszenie wniosku nastąpiło bez jego winy.
Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą istnienia przesłanek zwalniających ich z odpowiedzialności, w tym braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub możliwości zaspokojenia zaległości z majątku spółki.
W przypadku odpłatnego zbycia obligacji, które częściowo zaspokajają zobowiązania, podatnik ma prawo uznać jako koszty uzyskania przychodu równowartość zobowiązania, pomimo że majątek został nabyty w wyniku likwidacji.
Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za jej zobowiązania podatkowe, nawet wobec jednego wierzyciela, gdy egzekucja z majątku spółki nie umożliwia zapłaty w znaczącej części, a brak złożenia wniosku o upadłość nie jest usprawiedliwiony.