Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku skazującego stanowi przesłankę bezwzględną do umorzenia postępowania, co uzasadnia uchylenie wyroku skazującego. (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.)
Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, bez wymaganych oświadczeń producenta, jest nieważna. Zmiany konstrukcyjne w pojeździe muszą być poparte zatwierdzeniem producenta, by spełniały wymogi rejestracyjne.
Decyzja administracyjna rejestracji pojazdu, dokonana bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne dotyczące zwiększenia masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa i jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa jest prawidłowa. Nie przedstawiono formalnego oświadczenia producenta zgodnego z § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji pojazdów. Skarga kasacyjna oddalona, art. 184 p.p.s.a.
Przeprowadzenie badania technicznego pojazdu niezgodnie z przepisami prawa uzasadnia cofnięcie uprawnień diagnostycznych zgodnie z art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sankcja ta spełnia funkcję prewencyjną i jest proporcjonalna do charakteru naruszenia.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszeń proceduralnych dotyczących wydania decyzji o odmowie zgody środowiskowej. Potwierdzono zgodność postępowania organu z dyspozycjami art. 138 § 2 k.p.a.
Zakaz pełnienia funkcji publicznej przez współmałżonka osoby posiadającej więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające więcej niż 10% kapitału zakładowego w spółce, gdy są one objęte małżeńską wspólnością majątkową
Sąd orzekł, że niewłaściwe przyporządkowanie statusu strony wynika z niepołożenia działki M. T. w obszarze oddziaływania budowli objętej pozwoleniem, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, przez co decyzja Starosty jest w pełni prawidłowa bez podstaw do stwierdzenia jej nieważności.
Urządzenie reklamowe o znamionach budowli trwale związanej z gruntem, montowane z użyciem gotowych elementów, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nie zaś zgłoszenia jako zwykłej instalacji, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organy administracyjne.
Sad Naczelny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań właściciela działki sąsiedniej z planem zagospodarowania przestrzennego i uznając, że nasadzenia drzew nie zmieniają prawniczego przeznaczenia działki.
Zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszowi nie są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trakcie roku. Spółka komandytowa nie ma obowiązku poboru takiego podatku, gdyż faktyczny dochód z udziału w zyskach ustalany jest po zakończeniu roku podatkowego.
Kwoty przelane na konto podatnika przez osoby trzecie, które nie znajdują uzasadnienia w świadczeniach umownych, stanowią dla podatnika przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Rozbiórka starej i budowa nowej stacji paliw nie jest czynnością kwalifikowaną jako "gruntowna modernizacja" w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem odpada decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalono jako bezzasadną, a decyzję administracyjną o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości uznano za zgodną z lokalnym planem i właściwie uzasadnioną.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieistotność proceduralnego uchylenia obowiązku prognozy finansowej nie prowadzi do nieważności planu miejscowego. Natomiast ograniczenia parkingowe w planie przekraczają uprawnienia planistyczne, naruszając zasady prawidłowego gospodarowania przestrzenią.
Skazanie przedsiębiorcy prawomocnym wyrokiem za przestępstwo określone w art. 5 ust. 2a u.t.d. skutkuje automatyczną utratą dobrej reputacji w zakresie wykonywania zawodu przewoźnika drogowego, bez potrzeby przeprowadzania dodatkowego postępowania weryfikującego proporcjonalność tej utraty.
Odmowa udostępnienia nieruchomości celem oględzin, pomimo skutecznego wezwania, uprawnia organ do nałożenia grzywny na podstawie art. 88 § 1 k.p.a., niezależnie od okoliczności wskazywanych przez stronę jako zbędności przeprowadzenia tych czynności.