Odmowa umorzenia postępowania habilitacyjnego była zasadna z uwagi na brak przesłanki braku sprzeczności z interesem społecznym, którego celem jest zapewnienie wysokiej jakości kadr naukowych oraz efektywne wykorzystanie środków publicznych i pracy komisji.

Czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej nie znajduje umocowania w przepisach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przez co podlega kontroli sądów administracyjnych w zakresie zgodności z prawem.

Zawieszenie wypłaty dotacji oświatowej przez organ dotujący, niewynikające z przepisów prawa, jest bezskuteczne. Czynności związane z ustaleniem wysokości i przekazaniem dotacji podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku skazującego stanowi przesłankę bezwzględną do umorzenia postępowania, co uzasadnia uchylenie wyroku skazującego. (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.)

Grunty związane z linią kolejową, co do której wydana została decyzja wygaszająca decyzję o likwidacji, mogą stanowić samodzielny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Prokuratora, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprawnie uchyliło decyzję organu I instancji, gdy sprawa wymagała pełnego postępowania dowodowego. Prawidłowość decyzji kasatoryjnej wynikała z konieczności ochrony zasady dwuinstancyjności.

Grzywna nałożona na skarżącego za odmowę przeprowadzenia oględzin jest zasadna, gdyż uniemożliwił organowi weryfikację istotnych faktów. Odmowa udostępnienia niezgodna z art. 88 § 1 k.p.a. uprawnia organ do kary.

Rozbiórka starej i budowa nowej stacji paliw nie jest czynnością kwalifikowaną jako "gruntowna modernizacja" w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem odpada decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia.

NSA uznał, że wypłata ekwiwalentu za dyżury domowe przysługuje tylko za czas wykonywania czynności służbowych, a kwestie odszkodowania i zadośćuczynienia za naruszenia czasu pracy mają charakter cywilny, co wyklucza administracyjną drogę ich dochodzenia.

Sad Naczelny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań właściciela działki sąsiedniej z planem zagospodarowania przestrzennego i uznając, że nasadzenia drzew nie zmieniają prawniczego przeznaczenia działki.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, bez wymaganych oświadczeń producenta, jest nieważna. Zmiany konstrukcyjne w pojeździe muszą być poparte zatwierdzeniem producenta, by spełniały wymogi rejestracyjne.

Decyzja administracyjna rejestracji pojazdu, dokonana bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne dotyczące zwiększenia masy całkowitej, stanowi rażące naruszenie prawa i jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa jest prawidłowa. Nie przedstawiono formalnego oświadczenia producenta zgodnego z § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji pojazdów. Skarga kasacyjna oddalona, art. 184 p.p.s.a.

Przeprowadzenie badania technicznego pojazdu niezgodnie z przepisami prawa uzasadnia cofnięcie uprawnień diagnostycznych zgodnie z art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sankcja ta spełnia funkcję prewencyjną i jest proporcjonalna do charakteru naruszenia.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszeń proceduralnych dotyczących wydania decyzji o odmowie zgody środowiskowej. Potwierdzono zgodność postępowania organu z dyspozycjami art. 138 § 2 k.p.a.

Decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów była oczywistym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie uzasadniało rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu bez homologacji, choć narusza przepisy prawa, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie jej nieważności, jeśli naruszenie to nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych.

Sąd orzekł, że niewłaściwe przyporządkowanie statusu strony wynika z niepołożenia działki M. T. w obszarze oddziaływania budowli objętej pozwoleniem, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, przez co decyzja Starosty jest w pełni prawidłowa bez podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów bez wymaganego oświadczenia producenta, została stwierdzona jako wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność.