Prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ustawy o VAT nie przysługuje w sytuacji, gdy faktura nie dokumentuje rzeczywistej transakcji gospodarczej, a ciężar wykazania związku podatku naliczonego z realnym zdarzeniem gospodarczym obciąża podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając, że ograniczenie dostępu do pełnych danych zawartych w dokumentach dotyczących innego podmiotu jest zgodne z zasadami ochrony informacji niejawnych i interesu publicznego.

W świetle art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), w przypadku zawarcia przez podatnika umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z zastrzeżeniem terminu, nie jest możliwe przypisanie uzyskanego z tej transakcji przychodu do jednego roku podatkowego, a kosztów

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzając, że nieruchomość związana z działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu, niezależnie od faktycznego jej wykorzystania, z uwagi na potencjalne związanie z działalnością.

Właściciel nieruchomości, która znajduje się w obrębie istniejącej sieci kanalizacyjnej i nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię spełniającą normy prawne, jest prawnie zobowiązany do przyłączenia tej nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne były nieskorelowane oraz niepoprawnie uzasadnione, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawy wznowienia postępowania podatkowego, określone w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie obejmują dowodów i okoliczności znanych w trakcie pierwotnego postępowania, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.

Uchwała rady gminy ustalająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z obowiązującym studium, a gmina, realizując swoje władztwo planistyczne, miała prawo wprowadzić restrykcje w zakresie zabudowy w celu ochrony terenów przyrodniczo-krajobrazowych.

Odpowiedzialność za uiszczanie opłat parkingowych obciąża właściciela pojazdu, a miejsca postojowe mogą być oznaczone wyłącznie znakami pionowymi, jeśli są konstrukcyjnie wyznaczone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza bezskuteczność czynności włączenia nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków z powodu naruszenia konstytucyjnej zasady ochrony prawa własności i konieczności zapewnienia właścicielom udziału w postępowaniu.

Odstąpienie przez organ od realizacji wniosku o przydział lokalu mieszkalnego z uwagi na odmowę przyjęcia przez wnioskującego proponowanych lokali socjalnych było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa lokalowego, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

Organ podatkowy, dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia dotyczącego obowiązku akcyzowego, powinien przeprowadzić szczegółową analizę prawidłowości klasyfikacji taryfowej i statystycznej pojazdu, opierając się na dokumentacji dostarczonej przez wnioskodawcę, co jest istotne dla oceny obowiązku podatkowego.

Przepisy art. 53a Prawa budowlanego wskazują, że postępowania w trybie nadzoru budowlanego są wszczynane wyłącznie z urzędu, a wnioski podmiotów traktowane są jedynie jako sygnał do działania organu.

Sąd administracyjny uznaje, że art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wymaga udokumentowania darowizn środków pieniężnych poprzez dowód przelewu od darczyńcy na konto obdarowanego, co wyklucza samodzielną wpłatę gotówki przez obdarowanego na swoje konto.

Obowiązkiem podatkowym z tytułu podatku od środków transportowych obciążony jest podmiot ujawniony w ewidencji jako właściciel, niezależnie od faktycznego władania pojazdem; obowiązek ten ustaje dopiero po wyrejestrowaniu pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że warunki zabudowy mogą być ustalone jedynie dla obiektów tożsamych z przedmiotem postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego.

Budynek rekreacyjny, mimo niedostatecznego sprecyzowania sposobu jego związania z gruntem, uznaje się za budynek w rozumieniu Prawa budowlanego, którego budowa wymaga pozwolenia, a brak uzyskania takiego pozwolenia czyni postępowanie budowlane samowolnym.

Decyzja administracyjna o rozbiórce budowli może zostać uchylona w przypadku błędnego zastosowania Prawa budowlanego i odmowy przywrócenia terminu bez pełnego wyjaśnienia okoliczności uzasadniających zwłokę w złożeniu wniosku o legalizację.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione było poprawnością zastosowania przez organy administracyjne przepisów procesu administracyjnego, szczególnie art. 138 § 2 K.p.a., oraz zasadą rzetelności postępowania dowodowego opartą na ustaleniu istotnych okoliczności faktycznych.

Podział nieruchomości zgodnie z art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie może prowadzić do wyodrębnienia dwóch budynków mieszkalnych z jednej jednostki budowlanej, oraz wydzielenia działek dla takich budynków. NSA za niezgodne z prawem uznał zatwierdzenie takiego podziału i uchylił zaskarżony wyrok.

Przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy, organ podatkowy ma obowiązek ocenić dokumentację pod kątem klasyfikacji taryfowej pojazdu. Klasyfikacja ta jest kluczowa dla określenia obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.