Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.

Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję administracyjną z powodu błędnej wykładni prawa unijnego oraz braku dostatecznego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ jest zobowiązany do wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym dopuszczenia możliwych środków dowodowych w celu dokładnego ustalenia faktycznego zajęcia nieruchomości przez drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 roku.

W przypadku, gdy podatnik nie podejmuje jakichkolwiek działań weryfikacyjnych dostawców, nie może powoływać się na dobrą wiarę w kontekście podatku od towarów i usług, co wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Inwestorowi nie przysługiwało prawo do prowadzenia robót budowlanych bez uzyskania stosownego pozwolenia, ingerujących w przegrody zewnętrzne budynku jednorodzinnego z aneksem warsztatowym, co uzasadniało podjęcie postępowania naprawczego przez organ nadzoru budowlanego.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego w części nieorzeczenia obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., podkreślając obowiązek jego orzeczenia.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, a niezłożenie takiego zeznania nie skutkuje 5-letnim terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.