Wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej mycia wiat przystankowych i wygrodzeń przeciwdziała usłudze o jednolitym charakterze i nie uzasadnia stosowania różnych stawek VAT, co potwierdza uchylenie decyzji organu podatkowego przez sąd.

Odpowiedzialność podatkowa spadkobierców nabywających spadek z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza się do wysokości stanu czynnego spadku. Organy podatkowe nie muszą uwzględniać innych długów. Signum temporis pozostaje bieżące monitorowanie przedawnienia zobowiązań.

Brak przedłożenia dokumentu homologacyjnego przy pierwszej rejestracji pojazdu na terenie UE stanowi oczywiste, lecz nie rażące naruszenie prawa, nie uzasadniające stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Brak dowodu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu z kraju spoza UE narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie jest rażącym naruszeniem zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracyjnym pojazdu, niewystarczające do kwalifikacji jako rażące. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że wątpliwości interpretacyjne przepisów prawa nie uzasadniają uznania decyzji za nieważną.

Sąd oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że brak uiszczenia opłaty elektronicznej jest naruszeniem zasługującym na karę, niezależnym od wadliwego działania systemu e-Toll, którego konsekwencje spoczywają na korzystającym z drogi publicznej.

Decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza prawo, choć nie ma charakteru rażącego w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., z uwagi na jednoznaczny obowiązek zgodności z przepisami krajowymi i unijnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji stanowi oczywiste naruszenie przepisów art. 72 p.r.d., lecz nie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

Gmina Miękinia nie posiada statusu strony w postępowaniu odwoławczym związanym z pozwoleniem na budowę, ponieważ jej nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji budowlanych zgodnie z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Projekt budowlany, spełniając wymogi prawa budowlanego, został zatwierdzony prawidłowo, bez konieczności sporządzania ekspertyzy technicznej wobec braku wykazanych zagrożeń dla budynków sąsiednich (NSA, sygn. II OSK 3195/17).

Wierzytelności podatkowe powstałe po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego nie są objęte układem restrukturyzacyjnym, co uprawnia do ich administracyjnej egzekucji zgodnie z zasadami ogólnymi.

Sprzedaż działek budowlanych przez podatniczkę, nawet jeśli dokonana w dłuższym okresie czasu, nie stanowi pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile nie wykazuje znamion działalności zorganizowanej i ciągłej oraz profesjonalizmu, dopuszczając ją do rozliczenia jako sprzedaż majątku prywatnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zbycie akcji i cesja wierzytelności nie kreują dwukrotnie opodatkowanego przychodu; przychód powstaje wyłącznie z tytułu cesji, gdyż zbycie nie skutkuje przysporzeniem Skarżącej.

NSA potwierdził, że ograniczenie wglądu do materiału dowodowego ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa musi być proporcjonalne i precyzyjnie uzasadnione, a organy nie mogą blankietowo zastrzegać całych dokumentów bez wykazania konkretnego zakresu informacji podlegających ochronie.

Odpłatne zbycie akcji, kiedy cena nie jest należna sprzedawcy w związku z wcześniejszą cesją wierzytelności, nie stanowi dla sprzedawcy źródła przychodu podatkowego; przychód powstaje jedynie z tytułu cesji wierzytelności.