Umorzenie postępowania w sprawie legalności gazociągu było zasadne ze względu na bezprzedmiotowość, gdyż brak podstaw do orzeczenia o samowoli budowlanej oraz do nakazu rozbiórki w świetle zebranych dokumentów i obowiązujących przepisów.
Sąd utrzymał w mocy obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej obejmującej cały system kanalizacyjny, uznając za prawidłowe objęcie nim wszystkich właścicieli nieruchomości, co jest niezbędne dla oceny zgodności z warunkami techniczno-budowlanymi.
Łączne zobowiązanie pieniężne, określone w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, nie tworzy nowego zobowiązania podatkowego, a stanowi formę jego poboru. Zaskarżona decyzja organu podatkowego o łącznym zobowiązaniu była zgodna z prawem, brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje po wykazaniu przez organ bezskuteczności egzekucji wobec spółki, natomiast zwolnienie się z tej odpowiedzialności wymaga od członka zarządu udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych.
Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.
Otwarcie w odpowiednim czasie postępowania restrukturyzacyjnego zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe zarządu, równorzędnie do wniosku o ogłoszenie upadłości, bez dodatkowych przesłanek (art. 116 § 1 o.p.).
Rażące naruszenie przepisów o rejestracji pojazdów, wskutek zmiany konstrukcji pojazdu bez wymaganej homologacji, jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał orzeczenie stwierdzające nieważność decyzji o rejestracji pojazdu, uznając jej wydanie za wadliwe prawnie.
Skarga kasacyjna na wyrok oddalająca wobec uchwały planistycznej jest bezzasadna. Niezgodność planu miejscowego z obowiązującymi przepisami w dniu jego uchwalenia oraz naruszenie interesu prawnego nie zostały wykazane.
Uchwała Rady Miasta Żory dotycząca zasad usytuowania punktów sprzedaży alkoholu i maksymalnej liczby zezwoleń, przy przyjętej minimalnej odległości 30 metrów, nie narusza przepisów prawa i pozostaje zgodna z celami ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Skarga kasacyjna Wojewody Śląskiego została oddalona.