Członek zarządu spółki z o.o. może zostać pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, w tym odsetki, gdy nie wykaże, że niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez jego winy, niezależnie od liczby wierzycieli.

Udostępnienie infrastruktury kolejowej do eksploatacji przez przewoźnika kolejowego, bez konieczności wyłącznego posiadania, uprawnia do zwolnienia z podatku zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., jeśli infrastruktura jest funkcjonalnie powiązana z linią kolejową.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając decyzję kasacyjną Dyrektora IAS, która zarządziła ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ pierwszej instancji, za zgodną z prawem w świetle wykazanych przez organ odwoławczy braków w materiale dowodowym.

Koszty sporządzania kopii dokumentów cyfrowych obciążają stronę, gdyż są czynnością realizowaną w jej interesie procesowym na jej żądanie, zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Umowy zawarte przez uczestnika z P. Sp. z o.o., dotyczące realizacji techniczno-montażowych zadań, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co kreuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Decyzja Starosty Wałeckiego o rejestracji pojazdu z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 prawa o ruchu drogowym, choć błędna, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Naruszenie nie spełniało przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji.

NSA uchylił wyrok WSA w Szczecinie, stwierdzając, że interes prawny skarżących został naruszony przez ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, uwzględniając kwestie ograniczeń w prawie własności.

Niezawiadomienie strony o posiedzeniu niejawnym stanowi naruszenie prawa do obrony, co skutkuje nieważnością postępowania sądowego. Wobec stwierdzenia nieważności postępowania, wyrok WSA podlega uchyleniu, a sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniwszy brak przesłanek nieważności oraz skuteczności zarzutów kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną J.K. uznając, iż decyzje Dyrektora ARiMR o nienależnie pobranych płatnościach rolnośrodowiskowych były prawidłowe i zgodne z przepisami prawa.

Umowy z dnia kontroli uznawane za umowy o świadczenie usług, podlegają przepisom art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach i zobowiązują osoby je wykonujące do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że szeroka interpretacja przesłanek uzasadniających odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej, w tym zasady proporcjonalności, jest niezbędna dla uniknięcia nadmiernej dolegliwości sankcji administracyjnych w indywidualnych przypadkach.

Umowy zawarte pomiędzy stronami stanowiły umowy o świadczenie usług, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a nie umowy o dzieło. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję NFZ została oddalona przez NSA, co potwierdziło prawidłowość kwalifikacji umów przez NFZ.

Niezastosowanie się przez sądy I i II instancji do wymogów łączenia kar ograniczenia wolności w sytuacji realnego zbiegu przestępstw, objęty wyrokami V K 83/21 i VI K 114/21, stanowiło rażącą niesprawiedliwość, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.