Sąd Naczelny stwierdza, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania rozpoczyna bieg od momentu uzyskania wiedzy o okolicznościach będących podstawą wznowienia, niezależnie od ich ocen prawnych.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane, gdy lokal powstaje poprzez przebudowę sprzeczną z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zawiera zakaz przebudowy budynków w danym obszarze.

Skargę kasacyjną oddalono. Uznano, że dochodziło do niezgodnych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działań w ramach przebudowy budynku. Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie mogło zostać wydane, co wynikało z naruszenia przepisów ustawy o własności lokali oraz planistycznych ograniczeń.

Uchwała w przedmiocie planu zagospodarowania przestrzennego, przewidująca przeznaczenie działki pod zalesienie, nie narusza zasady proporcjonalności, gdy realizuje założenia planistyczne zgodnie z ustawą, nie ingerując bezpodstawnie w prawo własności.

Organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy zakończono postępowanie, pozostawiając wniosek bez rozpoznania na skutek niezachowania terminu na osobiste stawiennictwo. Wydanie zaświadczenia, nawet przy kwestionowanym doręczeniu, nie stanowi podstawy do uznania bezczynności.

Odnośnie rozpoznania istotnych nowych okoliczności faktycznych, objaśnienia urzędowe Ministra Finansów oraz orzeczenia TSUE opublikowane post factum nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Podmiot, który wynajmuje lokale na instalację urządzeń do gier losowych, może być uznany za urządzającego nielegalne gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli nie jest właścicielem urządzeń.

Samochód Ford Transit Custom typ FCC, z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne, zasadne jest klasyfikować jako pojazd osobowy zgodnie z pozycją CN 8703. Jako pojazd przeznaczony w przeważającej mierze do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość naliczenia punktów karnych za dwa odrębne naruszenia w ramach jednego czynu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.

Artykuł 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p. nie uprawnia do pomijania skutków podatkowych zawartych umów licencyjnych i recharakteryzacji transakcji uzgodnionych między podmiotami powiązanymi, co wykracza poza możliwości oszacowania dochodu na mocy tych przepisów.

Wynagrodzenie wypłacane w formie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, a momentem powstania przychodu jest umorzenie tych jednostek.

Osoba prawna dokonująca transakcji z podmiotami powiązanymi jest obciążona ryzykiem praktyk niefiskalnego określenia dochodu na mocy art. 11 u.p.d.o.p. Przepisy te umożliwiają jedynie korektę cen transferowych, a nie redefinicję transakcji; niewłaściwa interpretacja przez organ stanowi przekroczenie kompetencji ustawowych.

Odwołanie od wyroku WSA w Warszawie w zakresie odliczenia VAT od rzekomo zakupionego paliwa zostało oddalone przez NSA, który potwierdził prawidłowość ustaleń, iż zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.

Osobą zarządzającą transportem drogowym spoczywa obowiązek zapewnienia kierowcom badań lekarskich i psychologicznych, niezależnie od formy zatrudnienia, co uzasadnia utrzymanie kary pieniężnej nałożonej na P.P. w związku z naruszeniami stwierdzonymi przez organ administracyjny.

W przypadku naruszenia zasad pilotowania pojazdu nienormatywnego można nałożyć odrębną karę administracyjną niezależnie od faktu, czy przewidziano możliwość uzyskania stosownego zezwolenia, jeśli naruszenie warunków pilotowania wystąpi w toku przejazdu.

Śmierć oskarżonego przed ogłoszeniem wyroku skutkuje bezwzględnym uchyleniem wyroków sądów obu instancji i umorzeniem postępowania karnego na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Sąd stwierdził, iż ograniczenie dostępu do informacji o kraju pochodzenia produktów stanowi naruszenie przepisów jakości handlowej, co uzasadniało nałożenie kary. Utrzymanie decyzji organów w mocy było zgodne z prawem, a wymierzona kara pozostawała proporcjonalna do przestępstwa.