Skarga kasacyjna L. Sp. z o.o. Sp. k. dotycząca kary pieniężnej za nieczytelne oznaczenia pochodzenia produktów została oddalona. NSA potwierdził zgodność z prawem decyzji organu administracji i adekwatność zastosowanej kary, podtrzymując brak naruszenia przepisów prawa żywnościowego oraz zasad zaufania do władzy publicznej.

Osoba prawna dokonująca transakcji z podmiotami powiązanymi jest obciążona ryzykiem praktyk niefiskalnego określenia dochodu na mocy art. 11 u.p.d.o.p. Przepisy te umożliwiają jedynie korektę cen transferowych, a nie redefinicję transakcji; niewłaściwa interpretacja przez organ stanowi przekroczenie kompetencji ustawowych.

Artykuł 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p. nie uprawnia do pomijania skutków podatkowych zawartych umów licencyjnych i recharakteryzacji transakcji uzgodnionych między podmiotami powiązanymi, co wykracza poza możliwości oszacowania dochodu na mocy tych przepisów.

Śmierć oskarżonego przed ogłoszeniem wyroku skutkuje bezwzględnym uchyleniem wyroków sądów obu instancji i umorzeniem postępowania karnego na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Sąd stwierdził, iż ograniczenie dostępu do informacji o kraju pochodzenia produktów stanowi naruszenie przepisów jakości handlowej, co uzasadniało nałożenie kary. Utrzymanie decyzji organów w mocy było zgodne z prawem, a wymierzona kara pozostawała proporcjonalna do przestępstwa.

Osobą zarządzającą transportem drogowym spoczywa obowiązek zapewnienia kierowcom badań lekarskich i psychologicznych, niezależnie od formy zatrudnienia, co uzasadnia utrzymanie kary pieniężnej nałożonej na P.P. w związku z naruszeniami stwierdzonymi przez organ administracyjny.