Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Podatnik ma prawo odstąpić od prewspółczynnika wydanego w rozporządzeniu, jeżeli wykaże bardziej adekwatny sposób jego ustalenia, który lepiej odzwierciedli realne wykorzystanie do działalności gospodarczej, z zachowaniem zasady neutralności podatku VAT.

Niezgodność pomiędzy treścią faktury a rzeczywistym przebiegiem transakcji – w szczególności brak tożsamości podmiotowej pomiędzy wystawcą faktury a rzeczywistym dostawcą towaru lub usługodawcą – wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego, chyba że podatnik działał w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł powziąć wiedzy o tej nieprawidłowości.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. znajdują zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Rozstrzygając sprawy bezczynności organu, sąd uwzględnia stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu orzekania. Skarga kasacyjna oddalona.

W razie ustalenia deklaratoryjnego nabycia prawa własności spornej nieruchomości poprzez zasiedzenie, podmiot taki zachowuje legitymację do żądania wznowienia postępowania, w którym był formalnie pozbawiony statusu strony, chyba że decyzja pierwotna ulega uchyleniu w trybie stwierdzenia nieważności.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie obu świadczeń jednocześnie jest wykluczone; prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje od momentu wygaśnięcia konkurencyjnego świadczenia.

Wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za mienie "zabużańskie" wymaga od wnioskodawcy przedłożenia dowodów spełniających wymogi ustawy, a ustalenia organów administracyjnych oparte na rzetelnym materiale dowodowym nie mogą być skutecznie podważane bez przedstawienia wiarygodnych przeciwwskazań.

Sąd II instancji uznał, że brak wymaganego pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowi odrębne naruszenie przepisów, niezależne od posiadania zezwolenia, co uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz naruszenie obowiązku pilotowania są odrębnymi wykroczeniami administracyjnymi, a nałożona kara za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących nie rachuje się w sankcji za brak zezwolenia.

Brak działania świateł stop w ciągniku, skutkujący kwalifikacją jako usterkę niebezpieczną, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej bez wzięcia pod uwagę zarzutu nieprzewidywalności takiej awarii. Również niewyposażenie kierowcy w wypis licencji stanowi naruszenie regulaminu transportowego.

Nieuzyskanie pozwolenia na budowę dotyczące konstrukcji budowlanej, wymaganej dla muru oporowego, uzasadnia obowiązek rozbiórki, jednak taka kwalifikacja musi być oparta na jednoznacznym ustaleniu funkcji całej konstrukcji. Orzeczenie uchyla decyzje administracyjne z uwagi na naruszenie zasad postępowania dowodowego.

Dopuszczenie możliwości ponowienia decyzji o nakazie rozbiórki z art. 51 ust. 1 p.b. w jednym postępowaniu naprawczym, bez wykazania braku innych środków prawnych, jest niezgodne z procedurą budowlaną. Decyzje organów zostaną uchylone, dając organowi okazję na poprawne przeprowadzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zabudowa agroturystyczna, zgodnie z § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczalna jest wyłącznie jako część zabudowy zagrodowej w obrębie gospodarstw rolnych. Wojewoda Śląski dopuścił się rażącego naruszenia prawa, zatwierdzając projekt budowlany sprzeczny z przeznaczeniem terenu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.