Uchwała organu samorządu terytorialnego dotycząca opłat za usuwanie pojazdów, pozbawiona wystarczającego uzasadnienia oraz nieprzestrzegająca ustawowych kryteriów, podlega stwierdzeniu nieważności w całości.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie może prowadzić do częściowego zniesienia współwłasności, a każda działka po podziale musi być własnością jednego współwłaściciela, nawet jeśli działki te znajdują się wbrew ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wydatki na użytkowanie samochodów osobowych przez pracowników, niezwiązanych ze spółką, w celach mieszanych, nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nakładanie kar na podstawie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wymaga tożsamości znamion deliktów między załącznikami nr 3 i nr 4, co w niniejszej sprawie nie zachodziło, dlatego decyzje organów były prawidłowe.

Skarga kasacyjna skierowana przeciwko postanowieniu o kosztach egzekucyjnych została prawidłowo oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz formalnych zarzutów zarzucających naruszenie art. 64 u.p.e.a. w zakresie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając brak dowodów na rzeczywistość transakcji jako podstawę prawną do odmowy odliczenia podatku VAT.

Zbycie towarów nabytych na cele działalności zwolnionej od VAT i nie odliczanych od podatku, podlega zwolnieniu niezależnie od ich faktycznego wykorzystania, co zabezpiecza przed podwójnym opodatkowaniem i potwierdza celowościową wykładnię przepisów ustawy o VAT.

W razie ustalenia deklaratoryjnego nabycia prawa własności spornej nieruchomości poprzez zasiedzenie, podmiot taki zachowuje legitymację do żądania wznowienia postępowania, w którym był formalnie pozbawiony statusu strony, chyba że decyzja pierwotna ulega uchyleniu w trybie stwierdzenia nieważności.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie obu świadczeń jednocześnie jest wykluczone; prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje od momentu wygaśnięcia konkurencyjnego świadczenia.

Wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za mienie "zabużańskie" wymaga od wnioskodawcy przedłożenia dowodów spełniających wymogi ustawy, a ustalenia organów administracyjnych oparte na rzetelnym materiale dowodowym nie mogą być skutecznie podważane bez przedstawienia wiarygodnych przeciwwskazań.

Sąd II instancji uznał, że brak wymaganego pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowi odrębne naruszenie przepisów, niezależne od posiadania zezwolenia, co uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz naruszenie obowiązku pilotowania są odrębnymi wykroczeniami administracyjnymi, a nałożona kara za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących nie rachuje się w sankcji za brak zezwolenia.

Brak działania świateł stop w ciągniku, skutkujący kwalifikacją jako usterkę niebezpieczną, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej bez wzięcia pod uwagę zarzutu nieprzewidywalności takiej awarii. Również niewyposażenie kierowcy w wypis licencji stanowi naruszenie regulaminu transportowego.

Nieuzyskanie pozwolenia na budowę dotyczące konstrukcji budowlanej, wymaganej dla muru oporowego, uzasadnia obowiązek rozbiórki, jednak taka kwalifikacja musi być oparta na jednoznacznym ustaleniu funkcji całej konstrukcji. Orzeczenie uchyla decyzje administracyjne z uwagi na naruszenie zasad postępowania dowodowego.

Dopuszczenie możliwości ponowienia decyzji o nakazie rozbiórki z art. 51 ust. 1 p.b. w jednym postępowaniu naprawczym, bez wykazania braku innych środków prawnych, jest niezgodne z procedurą budowlaną. Decyzje organów zostaną uchylone, dając organowi okazję na poprawne przeprowadzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zabudowa agroturystyczna, zgodnie z § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczalna jest wyłącznie jako część zabudowy zagrodowej w obrębie gospodarstw rolnych. Wojewoda Śląski dopuścił się rażącego naruszenia prawa, zatwierdzając projekt budowlany sprzeczny z przeznaczeniem terenu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności