Nałożenie kary pieniężnej za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących jest uzasadnione, niezależnie od braku stosownego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym, albowiem brak zezwolenia i brak pilotowania są odrębnie sankcjonowane.

Stwierdzenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o świadczenie usług wymaga kwalifikacji umowy na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie subiektywnej nomenklatury stron. Zastosowanie przepisów o zleceniu wpływa na podleganie ubezpieczeniom społecznym.

Niepodjęcie lub rezygnacja z zatrudnienia musi być bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Nie spełniających tego warunku nie przyznaje się świadczenia pielęgnacyjnego.

NSA uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę Spółki na podstawie braku wykazania naruszenia interesu prawnego przez uchwałę o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych.

Umowa cywilnoprawna dotycząca prowadzenia szkoleń, w kontekście podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, uznana jest za umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o zleceniu. Tym samym, uczestnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.).

Umowa zawarta na gruncie art. 627 k.c. uznawana jest za umowę wartościującą na efekt samoistny i weryfikowalny; jednakże brak takich cech konstytutujących rezultatu, kwalifikuje umowę jako świadczenie usług, nie dzieło, co implikuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) u.ś.o.z.

Zawieszenie biegu terminów w postępowaniach o zezwolenie na pobyt czasowy, przewidziane w art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, obowiązuje wobec wszystkich cudzoziemców. Prawidłowa interpretacja w znaczeniu ogólnym nie narusza konstytucyjnych gwarancji prawa do sądu.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli nie wykazał, iż nie zawinił w ich powstaniu lub powstały one mimo działania egzoneracyjnego. Analiza jego roli i uprawnień w spółce musi być prawidłowo udokumentowana.

Podmiot wynajmujący lokal użytkowy, w którym prowadzone są nielegalne gry na automatach, może być uznany za współurządzającego gry hazardowe, podlegając tym samym karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli urządzenia nie są jego własnością.

Artykuł 11 u.p.d.o.p. nie dopuszcza stosowania mechanizmu redefiniowania transakcji jako podstawy opodatkowania w stanie prawnym obowiązującym do 2019 r. Nie jest możliwe pominięcie skutków podatkowych transakcji oparte na rzekomym zastosowaniu tzw. cen transferowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że uchwała Rady Powiatu w Nowym Mieście Lubawskim o pozbawieniu kategorii drogi powiatowej jest zgodna z prawem, spełniając warunki dekategoryzacji, oraz potwierdził, że sporne odcinki nie posiadają cech dróg powiatowych zgodnie z art. 6a ust. 1 u.d.p.

NSA stwierdził, że art. 11 u.p.d.o.p. w brzmieniu sprzed 2019 r. nie uprawniał organów podatkowych do recharakteryzacji transakcji, a jedynie umożliwiał korektę cen transferowych bez pomijania skutków prawnych przedmiotowych transakcji.

Osoba fizyczna urządza grę hazardową poza kasynem gry bez posiadania koncesji, ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna D.T. na wyrok WSA dotyczący kary za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia jest niezasadna – wyrok WSA zgodny z prawem, prawidłowo oparty na ustaleniach faktycznych, bez podstaw do naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych.

Decyzja naliczenia opłat za zarząd, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r., może stanowić dowód posiadania zarządu państwowego na dzień 5 grudnia 1990 r., co uprawnia do nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.

Uchwała organu samorządu terytorialnego dotycząca opłat za usuwanie pojazdów, pozbawiona wystarczającego uzasadnienia oraz nieprzestrzegająca ustawowych kryteriów, podlega stwierdzeniu nieważności w całości.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego możliwe jest, jeżeli postępowanie karne skarbowe nie zostało wszczęte wyłącznie w celu zawieszenia tego terminu. Dochodzenie faktycznych przesłanek prawnych wymaga analizy kontekstu decyzji zawieszenia. NSA oddalił skargę, potwierdzając brak instrumentalnego działania organów.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przed terminem przedawnienia, które obejmuje czynności procesowe, nie może być uznane za instrumentalne dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Członkowie zarządu spółki odpowiadają solidarnie za jej zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna. Zaskarżenie tej decyzji było bezzasadne wobec spełnienia przesłanek odpowiedzialności i prawidłowego postępowania organów podatkowych.

Zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości dla realizacji infrastruktury elektroenergetycznej było zgodne z prawem i uzasadnione interesem publicznym oraz gospodarczym.

Bilet autostradowy bez pełnego numeru rejestracyjnego nie pozbawia go wartości dowodowej; DIAS powinien uwzględniać dodatkowe dowody w ocenie wniesienia opłaty za przejazd autostradą, unikać nadmiernego formalizmu.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji wymaga, by nieruchomość była własnością Skarbu Państwa zarówno w dniu 5 grudnia 1990 r., jak i w dniu 27 października 2000 r. Bez tej przesłanki nabycie jest niemożliwe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż uchybienia proceduralne i brak gruntownej analizy okoliczności faktycznych przez sąd pierwszej instancji uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku oraz decyzji organu podatkowego, umożliwiając ponowne przeprowadzenie postępowania.

Właściwa kwalifikacja prawnobudowlana obiektu wymaga adekwatnej oceny dowodów oraz uwzględnienia całości techniczno-użytkowej i konstrukcyjnej obiektu; wadliwe ustalenia skutkują nieważnością postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia sprawy budowlanej.