W sprawie dotyczącej przyznania świadczeń z Tarczy Antykryzysowej, przedsiębiorca prowadzący działalność oświatową, która nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, nie ma prawa do tych świadczeń w zakresie pracowników zatrudnionych w tej działalności, zgodnie z stanowiskiem WSA oraz art. 170 ust. 1 Prawa oświatowego.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w związku z niewystarczająco uargumentowanym uzasadnieniem decyzji dotyczącej stosowania zarządzenia pf-49 z 2014 r. do wcześniejszych okresów służby i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
W przypadku dwukrotnego zaproponowania funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa innego stanowiska, nie znajduje zastosowania podstawa obligatoryjnego zwolnienia ze służby przewidziana w art. 107 ust. 1 pkt 9 ustawy o SOP, a przepisy art. 102 ust. 4 mogą stanowić właściwą podstawę. Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2025 r.
Art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu zmienionym przez ustawę nowelizującą z 14 sierpnia 2020 r. ma zastosowanie do obliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop mundurowych, nawet dla okresów przed 6 listopada 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że warunki dla częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych zostały spełnione, a pełne umorzenie byłoby nieusprawiedliwionym obciążeniem Skarbu Państwa. Rozstrzygnięcie opiera się na zrównoważeniu interesu publicznego i sytuacji finansowej skarżącego.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki powstałe w okresie pełnienia funkcji zarządczej, niezależnie od liczby wierzycieli spółki, a zwolnienie z tej odpowiedzialności może nastąpić wyłącznie, gdy członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezłożenie wniosku nie wynika
Posiadanie nieruchomości przez bank, nabyte w celu odzyskania wierzytelności, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą, uzasadniając opodatkowanie wyższą stawką, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., niezależnie od faktycznego wykorzystania.
Wiążąca klasyfikacja gruntów zawarta w ewidencji gruntów i budynków przesądza o ich opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego pokrycia terenów wodami powierzchniowymi.
W przypadku zadłużenia zastępczo wniesionych opłat przez gminę za pobyt w DPS, istnieją podstawy prawne do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tych opłat przez osobę zobowiązaną. Braki uzasadnień decyzji administracyjnych mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego była prawidłowa. Nie stwierdzono naruszenia prawa procesowego wpływającego na wynik sprawy. Skarga kasacyjna oddalona.
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyklucza stosowania art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu od 1 października 2020 r. do zwolnień ze służby po 6 listopada 2018 r.; skarga kasacyjna do NSA oddalona.
Decyzja o zwolnieniu mł. asp. K.W. ze służby w Policji z uwagi na ważny interes służby, pomimo toczącego się postępowania karnego, jest uzasadniona z uwagi na utratę przymiotu nieposzlakowanej opinii, zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
Decyzja naliczenia opłat za zarząd, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r., może stanowić dowód posiadania zarządu państwowego na dzień 5 grudnia 1990 r., co uprawnia do nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przed terminem przedawnienia, które obejmuje czynności procesowe, nie może być uznane za instrumentalne dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Właściwa kwalifikacja prawnobudowlana obiektu wymaga adekwatnej oceny dowodów oraz uwzględnienia całości techniczno-użytkowej i konstrukcyjnej obiektu; wadliwe ustalenia skutkują nieważnością postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia sprawy budowlanej.
Przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy obywatela U. uzasadnia uwzględnienie skargi na tę przewlekłość, pomimo ogólnoustawowych ograniczeń czasowych wynikających z przepisów o pomocy obywatelom Ukrainy.