Przekroczenie ustawowego terminu wyklucza wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, przy braku prawdopodobieństwa jej uchylenia. Spełnienie przesłanek formalnoprawnych decyduje o niemożności uwzględnienia środków ochrony prawnej, niezależnie od ewentualnego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji.

Decyzja administracyjna o ustaleniu warunków zabudowy jest zgodna z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., pod warunkiem że nowa zabudowa jest dostosowana do cech i parametrów istniejącej zabudowy tak, aby zachować ład przestrzenny, a zasada dobrego sąsiedztwa nie ogranicza nowej inwestycji do powielania istniejących funkcji.

NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na brak odpowiedniej regulacji prawnej, nakładającej administracyjnoprawne obowiązki użytkownika drogi w zakresie aktualizacji danych oraz wielokrotne zawieranie umów.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, nałożony ustawą, pozostaje ważny i wymagalny, gdy brak jest zaświadczeń o przeciwwskazaniach zdrowotnych; brak zgłoszenia na badania kwalifikacyjne oznacza niewykonanie obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o warunkach zabudowy, zwracając uwagę na szerokie rozumienie kontynuacji funkcji w świetle art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz zasadę dobrego sąsiedztwa nie ograniczającą nowej zabudowy do tożsamej z istniejącą.

Nieuzyskanie przez podatnika oprocentowania nadpłaty podatkowej związanej z uzyskaniem decyzji APA wymaga szczegółowej analizy prawnej rozpatrującej zgodność art. 15e updop z prawem unijnym oraz zasad wynagradzania szkód wynikających z długotrwałego postępowania administracyjnego.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

Węzłowy charakter rozstrzygnięcia sprowadza się do uznania, iż dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, konieczna jest analiza skutków społeczno-gospodarczych w obrocie prawnym, których brak w trybie nadzoru nieważnościowego uniemożliwia kwalifikację naruszenia prawa jako rażącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzenie nieważności decyzji o odszkodowaniu, którą unieważniły wcześniejsze orzeczenia wywłaszczeniowe, jest zgodne z prawem, mimo późniejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego art. 156 k.p.a.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynika wprost z ustawy o zwalczaniu zakażeń, a brak przeciwwskazań medycznych uzasadnia zastosowanie norm egzekucji administracyjnej, niezależnie od wcześniejszej negatywnej oceny konstytucyjności konkretnych przepisów wykonawczych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny i zgodny z prawem materialnym oraz proceduralnym, pomimo braku dodatkowych zaświadczeń, gdy przeprowadzono badania kwalifikacyjne wykluczające przeciwwskazania zdrowotne.

Skarga kasacyjna A. S. na wyrok WSA w Gdańsku zostaje oddalona; NSA potwierdza skuteczność doręczenia tytułów wykonawczych oraz brak przedawnienia zobowiązań podatkowych, co uzasadnia kontynuację postępowania egzekucyjnego.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., może być podjęta wyłącznie w przypadku nieprawidłowości proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które mają istotny wpływ na jego wynik. W sytuacji dostatecznego udokumentowania stanu faktycznego, nie należy stosować wykładni rozszerzającej ani przekazywać sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Nie można orzec w trybie nakazowym, gdy okoliczności czynu i wina oskarżonego budzą wątpliwości; ponadto wydanie wyroku z naruszeniem zasady ne bis in idem stanowi rażące naruszenie prawa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż organ administracyjny pozostawał w bezczynności, przy czym bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, i obowiązek rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie może być uchylony poprzez przepisy rozporządzenia r.CBA.

Prawidłowe zabezpieczenie zdrowia publicznego wymaga, aby decyzje administracyjne były podejmowane na podstawie pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego, uwzględniając merytoryczną ocenę zagrożenia dla życia i zdrowia potencjalnych konsumentów. Faktyczny kontakt ryb z substancjami toksycznymi uzasadnia nałożenie zakazu obrotu rybami z zainfekowanych wód.