Zgodnie z przepisami k.p.a. wznowienie postępowania nie jest możliwe, gdy wnioskodawca nie posiada statusu strony postępowania z decyzji ostatecznej. Skarżący nie wykazał interesu prawnego, co uzasadnia odmowę wznowienia przez organy administracji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w decyzjach administracyjnych i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w odnoszeniu się do kwestii posiadania nieruchomości i świadczenia płatności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.B., uznając, że operat szacunkowy nieruchomości przejętych na cele inwestycji drogowej spełnia wymogi formalne i stanowi podstawę do ustalenia odszkodowania. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego w postępowaniu organów administracyjnych.

Dla zastosowania art. 116 § 1 O.p. oraz rozważania przesłanek egzoneracyjnych obojętne jest, czy spółka miała jednego wierzyciela - jak Skarb Państwa - czy też więcej. Jedynym istotnym kryterium jest stan niewypłacalności spółki.

Nieuprawnione jest różnicowanie sytuacji prawnej kontrolowanych podatników pod względem stosowania art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej do kontroli celno-skarbowych. Przepis ten powinien obejmować sytuacje przewlekłości również w tej formie kontroli, co wyklucza naliczanie odsetek w omawianym okresie.

Skarga kasacyjna na uchwałę planistyczną dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Krakowie została oddalona; władztwo planistyczne Rady Miasta Krakowa nie przekroczyło granic, a plan miejscowy jest zgodny ze studium i nie narusza prawa własności.

Organ administracyjny prawidłowo ustalił warunki środowiskowe dla budowy drogi S-19, w zgodzie z ustawą o ocenach oddziaływania na środowisko; nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione interesem publicznym.

Decyzja organów administracji, dotycząca warunków zabudowy, została uznana za zgodną z prawem. Argumentacja prawna i analiza urbanistyczna, na których opierały się te decyzje, były prawidłowe i uzasadnione według przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę do określenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego, wpływając na status stron postępowania o pozwolenie na budowę. Organ odwoławczy winien uwzględnić wpływ planowanej inwestycji na sąsiednie działki.

Roboty polegające na instalowaniu urządzeń radiokomunikacyjnych, w tym antenowych konstrukcji wsporczych, na istniejącym obiekcie budowlanym mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego, o ile nie ingerują w konstrukcję budynku w sposób wykraczający poza zwykłe "instalowanie".

Wyrok WSA w Lublinie nie spełnia wymogów uzasadnienia, ponieważ nie odnosi się do konkretnego materiału dowodowego. NSA zobowiązuje WSA do ponownego rozpoznania sprawy i przeprowadzenia pełnej analizy zgodności materiału dowodowego, odwracając wyrok pierwszej instancji.

W przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na budowę oraz użytkowanie inwestycji, organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w celu dostosowania inwestycji do stanu zgodnego z prawem.

Budowa obiektu budowlanego w warunkach samowoli budowlanej, a nie remont zabytkowego budynku wymaga uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 prawa budowlanego; samowolne działanie skutkuje wstrzymaniem robót na podstawie art. 48 ust. 1 prawa budowlanego.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej rejestracyjnej z racji rażącego naruszenia prawa wymaga oczywistej sprzeczności decyzji z normą prawną. W przypadku zmian konstrukcyjnych pojazdu rażące naruszenie prawa występuje przy braku oświadczenia producenta o homologacji zgodnej z wymogami technicznymi.