Rodzic małoletniego dziecka ma obowiązek poddania go obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Wymagalność tego obowiązku nie może być kwestionowana, o ile brak przeciwwskazań lekarskich potwierdzonych we właściwej formie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla częściowo wyrok WSA, wskazując na brak prawidłowego wykazania naruszenia interesu prawnego skarżącej i ograniczeń prawa własności, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Organ podatkowy obowiązany jest dokonać oceny prawnopodatkowej w kontekście stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nawet gdy elementy definicyjne pojęć odsyłają do norm niepodatkowych.

Długotrwałe postępowanie w sprawie jednostronnego porozumienia cenowego nie stanowi samoistnej podstawy do oprocentowania nadpłaty, chyba że wcześniej potwierdzono niezgodność regulacji krajowych z prawem unijnym. Sąd pierwszej instancji musi dokładniej przeanalizować prawne podstawy dla zasądzenia oprocentowania.

Opłaty za zarządzanie otrzymywane przez spółkę jako pośrednika finansowego nie stanowią dotacji na gruncie u.p.d.o.p., lecz są traktowane jako przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, a moment powstania tego przychodu określa się na koniec każdego okresu rozliczeniowego zgodnie z umową.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga jednoznacznego wykazania, że decyzja narusza prawo w sposób oczywisty i niedwuznaczny, co nie zostało wykazane w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawomocna decyzja organu administracyjnego, nawet jeśli uchylona w części przez inne postanowienie, pozostaje obowiązująca i egzekwowalna, dopóki nie zostanie prawnie uchylona w całości, co usprawiedliwia zastosowanie wykonania zastępczego.

Organy administracyjne nie mogą ingerować w merytoryczne rozwiązania projektowe; odpowiedzialność za zgodność z prawem spoczywa na projektantach. W przypadku wątpliwości proceduralnych, projekt musi być ponownie rozpatrzony.

Postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r., co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organy administracyjne prawidłowo ustaliły, iż planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o ile stosowano się do przepisów prawa krajowego i unijnego, a skarga kasacyjna w tej materii pozostaje niezasadna.

Postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości może być zawieszone, gdy brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie nabycia z mocy prawa części tej nieruchomości, a rozstrzygnięcie to jest zagadnieniem prejudycjalnym zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania dla działki pod zieleń izolacyjną było zasadne. Zastosowanie planu wymaga uwzględnienia indywidualnych warunków terenowych i proporcjonalności ograniczeń, co w tym przypadku nie zostało spełnione.