Uchwała Sądu pierwszej instancji uchylona z powodu wadliwego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał konieczność indywidualnej oceny transakcji i uwzględnienia obiektywnych okoliczności braku wiedzy skarżącego o ewentualnym oszustwie podatkowym w łańcuchu dostaw. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym surowców naturalnych jak węgiel, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich wydobyciem lub wytworzeniem, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, potwierdzając zasadność stanowiska organów podatkowych.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia musi być poparte rzeczywistymi przesłankami. Instrumentalne wszczęcie bez wykazywania rzeczywistej podstawy jest nadużyciem i narusza zasadę zaufania do organów państwowych.

Podatnik prowadzący działalność hotelarską oferujący usługi gastronomiczne i noclegowe, nabywane w ramach overbookingu, ma prawo do odliczenia VAT. Poszerzenie ograniczeń z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT dla takich przypadków stanowiłoby naruszenie zasady "stand still" z art. 176 Dyrektywy 112 oraz zasady neutralności podatku VAT.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest niedopuszczalne i podlega ocenie sądów administracyjnych. Jednak skuteczne, właściwe postępowanie organy mogą zastosować w granicach prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że przepisy dotyczące pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowią odrębną podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej, niezależnie od obecności lub braku formalnego zezwolenia na jego przejazd. Kierowca może być ukarany za nieprzestrzeganie wymogów pilotowania, nawet jeśli brakuje wymaganego zezwolenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania spowodowanej niepełną sentencją wyroku pozbawiającą stronę prawa do rozstrzygnięcia całości skargi.

Brak zgłoszenia wniosku o upadłość przez członka zarządu, mimo istnienia formalnie jednego wierzyciela, nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki wobec niewykonania wymagalnych zobowiązań.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy art. 10 ust. 5c ustawy o drogach publicznych pozwalają na dekategoryzację drogi powiatowej na gminną, jeśli nowa droga zastępuje starodroże, a kontrolowana uchwała Rady Powiatu została prawidłowo uzasadniona i pozbawiona uchybień prawnych.

Kumulacja kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu nie jest dopuszczalna, gdy naruszenie dotyczy przekroczenia 1,5 godziny, a stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego w tej kwestii jest niezgodne z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym.

Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Zachodzi możliwość nałożenia osobnych administracyjnych kar pieniężnych za brak wymaganego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym oraz za brak wymaganej liczby pojazdów wykonujących pilotowanie. Odmienność tych sankcji wynika z różnych podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)

Przetwarzanie danych osobowych przez bank w celu obrony przed ewentualnymi, przyszłymi roszczeniami nie znajduje uzasadnienia w art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia RODO, jeśli brak jest istniejącego roszczenia, które wymagałoby faktycznego podjęcia działań obronnych przez administratora danych.